Od pewnego czasu mła obserwuje u się następująco zjawisko: bardziej mła się podobie wczesna wiosna, niż ta późniejsza. Wicie rozumicie, szaleństwo kwietne majowych łąk mniej mła chwyta za serce niż te pierwsze, często nader nieśmiałe próby kwitnień. No dobra, może marzec to jeszcze przedwiośnie, zdarza się że bywa zimowy aż do połowy, ale kwiecień to już inna sprawa. Kwiecień jest dla mła najbardziej wiosenny ze wszystkich miesięcy. To czas pękania pąków, młodziutkich listków, olśniewających kwitnień drzew i krzewów. Pod drzewami trwa szaleństwo cebulaczków, niebiesko od cebulicy syberyjskiej i śnieżników.
Powietrze pachnie ziemią zroszoną pierwszymi, wiosennymi deszczami i delikatnym zapachem wczesnowiosennych kwitnień. To nie są oszałamiające zapachy lata, to taka świeża, ala zapadająca w pamięć woń przebudzenia, dla mła najbardziej przyjemny jest zapach kwitnącej topoli chińskiej i fiołków odoratek. Topola u mła w ogrodzie nie rośnie, coby powąchać jeżdżę na stare osiedla budowane w latach 60 - 70, w których to latach namiętnie takie osiedla tymi topolami obsadzano, jako szybko rosnącymi drzewami. Fiołki odoratki rosną u mła w Alcatrazie i na Podwórku, w odmianach wielu. Kwiaty wszystkich odmian pachną, ale najmocniej pachną te fioletowo - niebieskie. Przecudnie.
Zdaniem mła zapach fiołków bije na głowę ciężką woń hiacyntów. Nie że mła nie lubi zapachu hiacyntów, tyle że niekoniecznie kojarzy się on mła z wiosną. U mła w zimowych miesiącach odbywa się tzw. pędzenie roślin cebulowych i często, gęsto tymi pędzonymi są właśnie hiacynty. W związku ze związkiem, zapach ich kwiatów jest dla mła taki zimowo - wiosenny, kojarzy się nie tylko z rozkwitającym w kwietniu ogrodem. Poza hiacyntami kwitnienia kwietniowe w ogrodzie mła serwują subtelniejsze doznania, orzeźwiająco świeże. No i pieścidełko dla oczu, kolory nasycone, ale jaśniejące. Nawet ciemne barwy wibrują światłem, taki cud natury w tym kwietniu ma miejsce.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz