O czym się nie mówi - rzecz o zaufaniu publicznym

Miało być o czym innym ale ponieważ panuje medialna cisza na pewien temat, to mła napisze, żebyście świadomi byli że jest taka cisza i że chyba  cóś  się dzieje i żebyście pokumali dlaczego tak a nie inaczej  może być i o co w ogóle kaman z tematem. Czy wiecie czym są zawody zaufania publicznego? W Rzeczpospolitej Polskiej jest 19 zawodów uznawanych za zawody zaufania publicznego, takie z samorządami zawodowymi i wogle, wszystko zgodne z art. 17 naszej Konstytucji, o społecznej randze wykonywania tychże profesji świadczy możliwość użycia okrągłej pieczęci z państwowym godłem.  Są też takie zawody, w których pieczątki się nie przybije, ale ich rola społeczna jest na tyle ważna, że  wykonywanie tych zawodów chroni prawo napisane specjalnie dla nich, a w jednym wypadku umowa międzypaństwowa.  Wykonujący takie zawody  zobowiązani są do należytej staranności przy odwalaniu roboty i często - gęsto do trzymania gęby na kłódkę. Nie chcecie żeby lekarz mówił o Waszych intymnych sprawach, adwokat informował o tym czy jednak nie nagięliście prawa, dziennikarz ujawniał Was  jako źródło informacji, ksiądz proboszcz szeroko komentował Waszą moralność na podstawie Waszej spowiedzi a bankowy urzędnik wyjawiał komu się tylko da informacje o transakcjach na Waszym koncie. Istnieje tajemnica lekarska, adwokacka, dziennikarska, bankowa itd.  One wszystkie są po coś, mają zapewnić nam ochronę indywidualnego interesu i chronić nas przed przemocą państwa, tworu społeczeństwa.

Sprawa dotyczy wykonywania zawodu dziennikarza i służb specjalnych. Służby specjalne w Polsce mogą werbować dziennikarzy, ale tylko w  obwarowanych ścisłymi wymogami prawnymi przypadkach. Zgodnie z przepisami, werbunek dziennikarza wymaga zazwyczaj zgody odpowiedniego organu, i to nie byle urzędnika,  tylko Prezesa Rady Ministrów lub koordynatora służb specjalnych. Ustawa nie zabrania werbunku wprost, jednakże musi zostać spełniony szereg określonych warunków formalnych. Kiedy formalności nie dopełniono, werbunek jest niezgodny z prawem. Werbunek jest uzasadniany wyższą koniecznością, taką jak bezpieczeństwo państwa. W praktyce wygląda to tak że służby mają zakaz tajnej współpracy z nadawcami, redaktorami naczelnymi, dziennikarzami lub wydawcami, bo pod bezpieczeństwo państwa da się podpiąć w naszym systemie tylko parę spraw.  No i mamy różne doświadczenia z komuny.  Tajemnicą Poliszynela jest to że dla wywiadu zagranicznego PRL pracowały takie tuzy jak: Ryszard Kapuściński ( pod pseudonimami "Poeta" i "Vera Cruz" ), Bogusław Wołoszański ( "Ben" ), Krzysztof Mroziewicz ( "Sengi" ). O ile występy zagraniczne nie budziły u nas jakoś kontrowersji, o tyle dziennikarze pracujący dla PRL - owskich służb na krajowym poletku to śliski temat. Wykonywanie zleceń na konkretne  tematy, na podsuwanych przez służby kompromatach, korzystanie z informacji dziennikarskich przez służby, a nawet wsypywanie źródełek - różne rzeczy PRL - owskim dziennikarzom się zdarzały. W czasach III RP współpraca dziennikarzy ze służbami jest nadal  tematem na którym można się poślizgnąć. Ostatnio przydarzyło się to Janowi Pińskiemu, facetowi z olbrzymimi zasięgami na YouTube.

Piński, mimo że sam dziennikarz, jakoś nie darzy ludzi swojego fachu przesadnym szacunkiem. Od dawna ćwierka o tzw. przeciekach ze służb, czyli celowemu wprowadzaniu poprzez powiązanych ze służbami dziennikarzy, tematów do publicznej debaty, którymi te służby usiłują grać i brać udział w politycznych rozgrywkach. Takie sterowanie opinią publiczną, wicie rozumicie, stara sprawa taśm z pewnej restauracji, czy pojawienie się info o zakupach Matołżesza. Tzw. kontrolowane przecieki to w zasadzie robienie z serwisów dziennikarskich słupa ogłoszeniowego służb. Piński zamiast ćwierkać ogólnikami zaczął rzucać nazwiskami i ... uwaga... cenami za usługi.  To już grube oskarżenia, bo zalatuje to jakby korupcją. Tu rzecz dotyczy też adwokatów i prokuratorów.  Do tej pory zdawa się metodą  przeciwników Pińskiego było dyskredytowanie go jako mitomana a teraz jest cisza. No i ta cisza jest tym, co mła niepokoi. Byłabym bardziej spokojna, gdyby o paranoi  Pińskiego szeroko informowały media, tylko media jakoś nie korzystają z okazji i nie dowalają Pińskiemu. Jakby ciszej nad tą trumną było w interesie wszystkich. Sprawa medialnie nie istnieje, mimo tego że 8 kwietnia w domu  Pińskiego odbyła się akcja, która wg. Pińskiego wiązała się ze znalezieniem podsłuchów i niezapowiedzianą wizytą "kominiarzy". Rzecz poszła żywcem na YouTube. Któś podstawił karetkę, przyjechała policja, żeby sprawdzić policję i parę tysi ludzi na live słuchało co się u Pińskiego dzieje. Na X można zobaczyć było że karetka i policjanci w liczbie ekip dwóch są prawdziwi, jak najbardziej. Policjant wpuszczony do chałupy kazał się Pińskiemu spakować, przyszedł wezwany przez Pińskiego mecenas i nagle towarzystwo policyjne z karetką się zwinęło. Sprawa jako żywo zaczęła przypominać zastraszanie policją pana Wojtunika, którego służby wzięły na cel, kiedy zaczął ujawniać brzydkości. Wicie rozumicie, padają nazwiska dziennikarzy, prokuratorów i nagle u Pińskiego jazda, na którą media powinny się rzucić jak kot na gołębia inwalidę. A tu w mainstreamie mendialnym cisza. Hym... ostatnio takie dziwne jazdy na Giertycha w WP, nie żebym tak strasznie wierzyła we wszystko co mówi  Piński, tak cóś wybiórczo z tym moim zawierzaniem, ale zaczęłam się mocno zastanawiać czy aby kto czego nie zleca. 

Na koniec - szef NIK - u  wystąpił po raporcie NIK o powołanie komisji badającej związki służb z środowiskiem dziennikarskim i zawodami zaufania społecznego. Przy okazji może się dowiemy dlaczego spółki Skarbu Państwa płaciły takie krocie za reklamy niektórym redakcjom. Za rządów PO takim, za rządów PiS siakim. Co o tym wszystkim sądzić tak do końca nie wiem, ale wiem jedno - w mendiach w których  znajdę info nawet na temat koloru majtek podrzędnej gwiazdki z jakiejś mało znanej telenoweli, cisza o domniemanej paranoi na temat służb specjalnych bardzo znanego youtubera jest bardzo głośna. A tak poza tym mam nieodparte wrażenie że fakt, że obecne zarzundzające dały ciała z rozliczeniami poprzednich zarzundzających,  ma dużo wspólnego z tą głośną ciszą.

Ładowanie akumulatorów

Nie jestem w zbyt dobrej formie psychicznej, z Kasiuleńką znów źle, pierwsze koty za płoty poszły w sprawie przeprowadzkowej, koło mnie znów niedomagania mojego geriatrycznego stadka i to z tych poważnych. W niedzierlę postanowiłam się ratować, zostawiłam ogrodujące koty i udałam się na dłuuugi spacer po mieście Odzi, żeby przewietrzyć głowę i wygnać z niej ponure myśli, które ostatnio często mła nawiedzają. Zauważam u się coś więcej niż zwykłe lenistwo, odczuwam głęboką niechęć do robienia czegokolwiek, wszystkie problemy najchętniej spuściłabym w kibelku. Czyżbym popadała w jakieś depresyjne stany? A może po prostu starzeje się w przyspieszonym tempie i powolutku się rozpadam, począwszy od psychiki. Jestem zmęczona swoim zmęczeniem, taki to kanał. 

Zajrzałam do Parku Klepacza, widok kwitnących cebulic, śnieżników, klonów i magnolek działa zawsze  na mła odstresowująco. Takie zwycięstwo wiosny, nagły wybuch życia. Ogrodzenie parku parę lat temu posłużyło temu kawałkowi ziemi, cebulic jakby przybyło, zauważyłam też nowe nasadzenia z wisien japońskich. Park łączy się obecnie z terenami, którymi włada Politechnika Łódzka,  której decydenci zdaje się wzięli sobie do serca że park ma być bioróżnorodny i dostępny dla ogółu.  Zatem spacerowałam po terenach starego parku, jak i po tych politechnicznych, gdzie na glebie szalały fiołki odoratki w odmianach. Trochę naładowałam akumulatory, mam nadzieję ze starczy mła tej energii na nadchodzący tydzień, który nie zapowiada się na jakoś szczególnie łatwy. 

Ciemiernikowszczyzna 2026

Nie chcę pisać dziś o niczym paskudnym, czy choćby nawet denerwującym. Zatem nie będzie o zdrowiu Kasiuleńki i kryzysie, oraz próbach mła dotyczących zamiany chałupy i zapewnienia sobie spokoju.  Będzie o roślinkach, o ciemiernikach, które z roku na rok powiększają powierzchnię Ciemiernikowszczyzny. Mimo pogodowych zawirowań, czytaj nocnych przymrozków, ciemierniki dają radę. Owszem, rano wyglądają nieco smętnie, ale w miarę jak robi się cieplej rośliny się podnoszą a szczęśliwie przymrozki nie są na tyle duże, żeby ich kwiaty były uszkodzone. Hym... taka premia za miejskość, bo gdyby Alcatraz otoczony był polami zamiast fabrycznymi murami, mogłoby być gorzej. Na wsi zawsze z lekka chłodniej.

W tym roku nie ma jakichś oszałamiających kwitnień, ale za to wiele siewek zakwitło po raz pierwszy. niestety ze względu  na wzgląd, nie mam zbyt wiele czasu, by się im przyglądać. No a powinnam, bo te nówki szczególnie interesujące wypadałoby jakoś oznaczyć, ciemierników bowiem jest już na tyle dużo, że nawet dokumentacja fotograficzna nie pozwoli ich po kwitnieniu zidentyfikować, bez tych oznaczeń znaczy. Może w sobotę, czyli jutro, mła się uda tak bardziej zaogrodować, ale planować tak na sicher nie chcę, bo co mła sobie uplanuje, to rzeczywistość zaczyna skrzeczeć i mła robi to co musi, a nie to co chce. Tak to się teraz układa. No i to by było na tyle wieści i fotek, tak wygląda Ciemiernikowszczyzna wiosną w 2026 roku.

Alleluja! Alleluja!

Spóźnione ale serdeczne życzenia świąteczne Wam składam, w tym te najważniejsze, czyli obyśmy zdrowi byli. Mła świętuje od Wielkiej Soboty, bo Tatuś nas nawiedził. Jestem trochę zalatana, stąd to spóźnienie z życzeniami. Mam nadzieję że wybaczycie mła to niedogodnościowanie Waszym osobom. Tatuś w dobrej formie, tfu, tfu, tfu, wszyscy powolutku zbierają się po odejściu Babci Halinki. Misia, kotka Babci jest niesamowicie gruba, cóż żałoba przybiera różne formy.  Misia najwidoczniej zajada tęsknotę, zresztą razem z niemniej pulpetowatą cooleżanką, kotką pani Krysi. Babcine żółwie odżyły po zimie, mła dziś karmiła je młodymi listkami podagrycznika. Cio Mary wczoraj i dziś na tournée po przyjaciołach i kuzynkach, mła podobnie, życie towarzyskie nam kwitnie, w związku ze związkiem mła wypisze się dopiero po świętach. Dziś zapodaję świąteczne fotki ciastowe, oraz młodo - wiosennego lasu, w którym podczas spaceru zaskoczyła nas burza.

Jeszcze troszki fotek wdzięcznie pozujących żółwi, korzystały dziś ze słoneczka łażąc po całej działce, dopiero po południu zostały wsadzone do swojej zagródki. Na noc wracają do domu, jeszcze  jest zbyt zimno na całodobowe ogrodowanie.

Prima Aprilis mało śmieszny

Dziś Światowy Dzień Klauna a to jak raz pasuje do wpisu na temat głów państw takich jak Rosja i Stany Zjednoczone. Mła odwala polityczne kawałki i zamierza mieć spokój przez cały nadchodzący miesiąc, bo chcę się cieszyć kotami, rodziną, przyjaciółmi i ogrodem. Chcę się troszki bardziej sprawami ewentualnej przeprowadzki zająć a nie politycznymi nerwować. Także łobowiązkowa prasówka i z bani. Dziś będzie rzecz o dwóch dziadach, zasiadających na najwyższych stołkach w dwóch byłych supermocarstwach. Tak, dobrze czytacie, dwóch byłych mocarstwach, bo jest już jasne że te ex supermocarstwa to militarnie szczerbate. Mają broń atomową ale cóś w powietrzu wisi że tę broń wkrótce będzie miało wielu, razem z środkami jej przenoszenia, bo nikt nie lubi być najeżdżany z powodu czyichś kretyńskich ambicji.

Także straszak będzie na wyposażeniu w wielu krajach, co wcale mła nie cieszy, ale tak to jest, jak zidiocenie społeczeństwa przejawiające się w samozadowoleniu i narastającej arogancji, przy jednoczesnym wzroście ignorancji i tumiwisizmu, albo egoizmu, pozwala na to by u władzy utrzymywali się narcystyczni socjopaci, ze złodziejskimi zapędami. Nie tylko etycznie ale i estetycznie ciężcy do przyjęcia. Nabotoksowany do rozpęku Wujek Wowa i zafluidowany na maksa Ryży, wiecznie młodzi samce alfa, które ni cholery nie chcą przyjąć do wiadomości własnej śmieszności. Co prawda rozentuzjazmowane tłumy coś się przerzedziły, wraz z nadchodzącymi skutkami rzundów obu dziadków, ale dziadki nadal kretyńsko pogrążają własne kraje, mamieni jakimiś dziwnymi wizjami przez najbliższe otoczenie, które pod parasolem dziadków okrada społeczeństwa w sposób rzadko spotykany.

No wicie rozumicie, mła by się mogła nad dziadkami pastwić, ale mła ma tę świadomość, że zarówno rosyjski, jak i hamerykański dziadek nie są główną przyczyną zjawisk. Społeczeństwo nie działa tak że przyjdzie Wujek Adie i nagle z niemieckich aniołów zrobi zbrodniarzy, na Wujka Adiego musiała być zgoda. Taka sama zgoda była zarówno na Wujka Wowę, wybieranego w kółko od ponad ćwierć wieku, jak i na Ryżego z Hameryki, na którego trzykrotnie głosowano i dwa razy go wybrano. To Rosjanie i Yankees są chorzy, olbrzymia część tych społeczeństw nie widzi nic złego w zbrodniach, korupcji, kłamstwach, zdradach. Są w stanie tolerować różne rzeczy o ile tylko zło nie dotyka ich osobiście. Nachujizm rosyjski i stanozjednoczońska ignorancja powodują nakręcanie spirali upadku. Wiem że wielu ludzi upatrywało w Ryżym jakiegoś antyestablishmentowego wojownika, mła tego nie rozumie, bo ten człowiek uprawiał jedynie retorykę antyestablishmentową, natomiast czynnie i z dużym nakładem sił robił wszystko, by system został zamieniony w oligarchię. Czasem jednak jakieś bielmo na oczach się pojawia, co mła wiąże z myśleniem życzeniowym. Tak bardzo chcemy żeby nas ktoś uratował, że zaczynamy wierzyć w świętego Mikołaja. Nie myślcie że mła nie podziela takich złudzeń. Co do Ryżego z Hameryki mła miała złe zdanie, ale sądziła że amerykańska demokracja okaże się bardziej odporna na małpę z brzytwą. No cóż, nie okazała się.

Co prawda po roku rządów Ryżemu pokazano zakres możliwości, przy okazji sprawy ceł, ale rok rozpieszczania kretyna swoje zrobił. Teraz wygłasza tyrady w których blisko jest mianowania siebie Bogiem Wszechmogącym, w sytuacji, kiedy jego sprawczość jest coraz mocniej ograniczana okolicznościami. Najnowsza gadka zdaje się ma być o  opuszczeniu NATO. Jemu nawet wojsk nie wolno z Europy wycofać bez zgody coraz bardziej przerażonego rozwojem sytuacji Kongresu. To tak realne jak prośba Iranu, by Ryży zarządzał tym krajem. Tylko czekać na wprowadzenie konia do senatu i mianowanie go senatorem. Taa... Dla mła symbolem dzisiejszych US jest ta rozpierniczona część Białego Domu, na której miał powstać Ballroom większy niż główny korpus Białego Domu. Właśnie sąd wstrzymał budowę tego koszmarka i tak ten rozpierniczony plac budowy będzie stał i straszył. Tak właśnie wygląda rządzenie Trumpa - rozpierniczanie wszystkiego dla własnego zysku i dopieszczenia ego. Po drugiej stronie globu cwańszy Wujek Wowa wziął i zaniknął, nie ma ochoty by łączono go z tak niepopularnymi decyzjami jak wyłączenie internetu, masowe wybijanie bydła na Syberii, pobór na uczelniach i przede wszystkim z tym że w Rosji przestała funkcjonować opelotka. Ukraińcy od tygodnia, w dudzie mając groźbo - prośby Yankees,  bombardują porty, rafinerie i fabryki. To nie jest takie  bombardowanie jak poprzednio, teraz równają z ziemią a nie wyłączają części zakładów. Wojna na pełnej wchodzi do Rosji, do Moskwy i Pitra. To już nie jest zabawa w okolicach Kurska, to degradowanie gospodarki. Jakby było mało Ukraińcy zaczęli odbijać teren. Mimo tego wszystkiego Wujek Wowa uważa że wygrywa wojnę. Niby cwańszy niż durny Ryży, ale jeśli chodzi o możliwości własnej gospodarki i własnej armii, to dokładnie tak samo głupi. A ogłupiałe społeczeństwa budzą się z ręką w nocniku. 

Dzisiejszy mało krzepiący wpis ilustrują pocztówki z rybami. Prima Aprilisowe. We Francji to poisson d’avril. Ponoć do polowy XVI wieku w Królestwie Francji nowy rok zaczynał się 1 kwietnia. Ponieważ termin wypadał w czasach postu obdarowywano się rybami. Tradycja przetrwała, tylko żywe ryby zmieniły się w wizerunki ryb. Najpierw papierowe rybki podstępnie przyklejane do ubioru niczego niepodejrzewającego obdarowanego, potem kartki pocztowe z zabawnymi rybkami. Teraz często daje się czekoladki w kształcie rybek. W Muzyczniku Gnossienne nr. 1 Erika Satie, wersja na skrzypce i harfę.