Długofalowe skutki choroby

Rozpoczęła się walka z fake newsem, wszystkie mendialne roztrząsają co też takiego się stało że ludziska brną w paraspołeczne więzi, zawierzają dziwnym ludziom a nie ekspertom, że kłamstwo zyskuje miano post prawdy. Cóż to się takiego dzieje i co do cholery zrobić z tymi społeczniakami, przez które sączą się jadowite treści? No cóż moi Najmilejsi, myślicie że srandemia to tylko kwestia przepłaconych do bólu pierwszych czepionek o gówno znanej skuteczności, przewałów na cinżkie miliardy i nadmiarowych zgonów z powodu decyzji politycznych, które nie miały medycznych podstaw?  Nie, to co się stało podczas srandemii ma o wiele większe konsekwencje i tak jak kiedyś napisałam, zmiecie każdego, kto przyłożył do tego bajzlu ręce, choćby nie wiem jakie miał szczytne intencje a w nas uderzy inszymi długofalowymi skutkami. Dziś wszyscy "pochylający się z troską" odczuwają cinżki ból dupy, bo byle głupek influencer ma więcej zaufania społecznego niż ekspert, który zjadł zęby w temacie. Eksperci nas zawiedli podczas srandemii, nie dlatego że przekaz był niespójny, że zdanie zmieniali na temat tego czy maseczki chronią, czy nie chronią, to by przeszło, gdyby szczerze było w tym temacie.  Problem nie na tym polegał że zdanie zmieniano, podczas srandemii doszło do czegoś bardzo złego - społeczeństwo przekonało się na żywca o ograniczeniach wiedzy ekspertów a te ograniczenia były, niestety, uznawane za nieistotne przez władze, które pozwoliły sobie na długotrwałe ograniczenia praw obywatelskich na podstawie ograniczonej wiedzy ekspertów. Zabójcza strategia. A eksperci się durnie cieszyli, bo władza się słuchała. Nikt nie myślał o czymś takim jak zawiedzione zaufanie. Także nikt  nie przeprosił za histerię covidową,  sprawę o wiele groźniejszą niż sama choroba. Wszyscy brnęli i nadal brną w narrację "no potrzebne to było", z powodów oczywistych - kwestia rozliczeń, z tymi najgorszymi dla władz, finansowymi,  na czele.   Uznanie że uda się utrzymanie autorytetu przy jednoczesnym braku  odpowiedzialności za błędy,  w dobie społeczniaków - nie wiem jak można było uważać że taki numer przejdzie bezobjawowo.

Teraz jest płakusianie że kłamliwe gówno nas zalewa, hym... to może się rozliczymy z tego co skończyło się ledwie cztery lata temu? Jestem za, bo to uzdrowiłoby w jakimś stopniu sytuejszyn. Bardzo bym chciała  żeby ci wszyscy ludzie, którzy rekomendowali zamknięcie dostępu do podstawowej opieki medycznej w Polsce przeprosili za to, żeby ci, którzy zamknęli nam gospodarkę i spowodowali niewyobrażalne wręcz straty,  wzięli za to odpowiedzialność.  Może porozmawiamy o procesie z firmą  Pfizer o zapłatę za te pierdyliardy niepotrzebnie zakupionych czepionek?  Niech pan Morawiecki z panem Kaczyńskim wyłożą własną kasę a eksperci, którzy uważali że konieczne jest zaopatrzenie 38 milionowego narodu w miliardy szczepionek niech się dorzucą. Bo wychodzi na to że my będziemy płacić za  błędne decyzje polityków podjęte na podstawie ograniczonej wiedzy ekspertów.  Ciężko o zaufanie kiedy to na społeczeństwo spadają koszty. Jeżeli brnie się w kłamliwe narracje zdejmujące odpowiedzialność za  decyzje, to nie ma się prawa oczekiwać od społeczeństwa że sobie nie poszuka szuka kłamstw lepiej brzmiących, bardziej bezczelnych i ładniej opakowanych. Jak już płaci, to lepiej za coś odlotowego typu płaska Ziemia. No i żeby ten informujący nas był jak najbardziej sympatyczny, o wiele sympatyczniejszy niż znani dziennikarze. Swojski.  Wicie rozumicie, najbardziej mła śmieszy  w tej całej pełnej hipokryzji walce z fake newsami,  właśnie rola mendiów. Tak, tak, tych samych mendiów, które zrobiły wszystko, by być jak najmniej wiarygodnymi. Jakby wilk przemawiał do stada owiec - "Wy się owce mnie nie bójta. Bójta się Lisa Chytrusa i Sroki Plotkarki." Teraz stare mendia płaczo że popularny influencer opowiadający bzdety ma większe zasięgi niż ich produkcje z udziałem ekspertów i uciekają się do wymówki pod tytułem "Prosty przekaz lepiej się sprzedaje".  Hym... nie róbcie z nas idiotów, w necie jest mnóstwo podkastów z ekspertami na tzw. trudne tematy, które mają milionowe zasięgi. Wiem, bo sama słucham. Więc nie w prostocie przekazu tu problem, tylko w wiarygodności.

Dziś za ozdóbstwo wpisu robią japońskie kartki a w Muzyczniku jeden z najpiękniej brzmiących polskich sopranów - Barbara Nieman. To dzięki płycie tej zmarłej niedawno artystki mła odkryła dawno temu że istnieje taki gatunek jak operetka. 

Życzenia niepodległościowe

Kochana Polsko z okazji Twojego święta życzę Tobie bardziej ogarniętych i mocniej kochających Ciebie obywateli, mniejszej ilości durnych polityków przekonanych o racji najmojejszej i własnym geniuszu, sprawniejszej administracji i normalnej służby zdrowia, naprawdę niezależnego sądownictwa, poczucia  zwyklej ludzkiej przyzwoitości, unoszącej się nad krajem, jak duch nad wodami, rzetelnych i niezawodnych sojuszników oraz epidemii głupoty wśród Twoich wrogów. Żyj nam nawet wtedy, kiedy my już żyć nie będziemy. Pucio - pucio kochana Ojczyzno. 

Wklejam Tobie kfiotki wiosenne Giovanny Garzoni i   do Muzycznika muzyczkę narodową czyli jeden z mazurków Fryderyka. Wdzięczna T. 

Zgorszenie.

Miałam nie pisać, bo nad trumnami to lepiej milczeć, ale szlag mła trafia i to tak po całości! Stało się nieszczęście, takie, które w naszym kraju się nieczęsto zdarza. Nie jesteśmy aniołami, mamy za sobą zabójstwa na tle politycznym, czy takie mordy z zaszczucia, jak zasztyletowanie prezydenta Gdańska na imprezie, która nas w jakimś stopniu  jednoczyła. Jednakże to co spotkało nas teraz jest inne, ma większą skalę i jest innego rodzaju nieszczęściem. Młody człowiek zabił całą swoją rodzinę łącznie z kotami, wsiadł do samochodu i pojechał do Krakowa, gdzie strzelał do obcych sobie ludzi jak myśliwy do biednych kaczek. Zabił sześć osób, piętnaście ranił i jeszcze  konie dorożkarskie oberwały. Czy naprawdę myślicie że to wszystko zrobił z powodu polityki?! Bo wolał prawych od lewych, albo odwrotnie. Wybił rodzinę, bo miała inne zdanie w sprawie TK, a tych biedaków na krakowskim Starym Rynku to zastrzelił, bo wszyscy oni byli zwolennikami LGBT? Rabarbara dała mła znać że w necie poruta, więc mła dla jasności czyta i ogląda a tu, kurwa, karnawał! Powszechne ocipienie i zajob polityczny szóstego stopnia i to u wszystkich. Mało szanowni politycy i równie mało szanowni mendialni, na  "łamach" mojego niszowego bloga, w zasadzie ogrodowego i namiętnie czytanego jedynie przez boty, uprzejmie donoszę  -  świat nie kręci się wokół Was i Waszych narracji. Jest od Was niezależny w stopniu o wiele większym niż jesteście to sobie w stanie wyobrazić w Waszych rozumkach i boleśnie rzeczywisty. To że coś się powie, czy napisze "publicznie",  nie oznacza wcale że wypowiedziana, czy napisana bzdura kształtuje  naszą percepcję, takie kształtowanie to proces złożony i ma małe szanse na realizację, o ile nie jest weryfikowane przez rzeczywistość. Tegoroczne wybory uzupełniające w USA powinny Wam to uświadomić. Ludzie zapytają o przyczynę tego nieszczęścia, ale dobrej odpowiedzi od Was nie dostaną, bo ten  zamachowiec nie spełnia wymaganych przez Was kryteriów właściwego zabójcy. Nie jest Ukraińcem banderowcem, nie jest Polakiem różańcowym katolikiem, nie jest prawy, nie jest lewy,  choć wszyscy chcą go gdzieś przykleić, jakby nie docierało do nich że ekstremalnie zaburzeni ludzie, będą  szukać wszelkich ekstremów,  w tym także doznań, np.  takich jak granie  we własnym filmie czy grze. Jego poglądy mają drugorzędne znaczenie, problemem jest osobowość. Dobry Boże, ciszej nad tymi trumnami, mniej napędzanego polityką jazgotu. To jest... gorszące.

Superba - Porto Antico di Genova

Genua jakby taka  łódzka, ma cóś jak odpowiednik Manufaktury.  To stary port, czyli Porto Antico, który jest częścią portu w Genui, obecnie wykorzystywaną jako obszar mieszkalny, ośrodek turystyczny, kulturalny i usługowy.  Wicie rozumicie, ludzie odwiedzający Genuę czują się w obowiązku zobaczyć to miejsce. Podzielony jest na dwa obszary przyznane na zasadzie koncesji przez państwo dwóm spółkom oraz obszar zarządzany bezpośrednio przez gminę Genua.  Teren powszechnie znany jako "Expo" , ponieważ odbywała się na nim wystawa Expo '92 w Genui, całą renowację przygotowano na wystawę, która miała uczcić miasto związane z Krzysztofem Kolumbem w  pięćsetną rocznice odkrycia Ameryki. Porto Antico rozciąga się na  długości od Piazza Cavour do Ponte Parodi i jest ograniczony od strony rzeki estakadą, czymś dla mła urbanistycznie niepojętym.  No ale o estakadach w Genui to lepiej nie mówić, w mieście były z nimi kłopoty. W 2018 roku runęła estakada Ponte Morandi, co skończyło się śmiercią 43 osób.  Teraz jest nowa estakada, Genova San Giorgio,  która  ponoć jest najlepszym możliwym rozwiązaniem dla wymagającego górzystego terenu, zabudowanego do bólu. Sama lokalizacja estakady jest kluczowa nie tylko dla Genui,  ale dla całych Włoch, ponieważ łączy autostradę A10 z portem i stanowi kręgosłup transportowy Ligurii. Port w Genui  to największy morski port Włoch,  zarówno pod względem powierzchni, jak i pod względem przeładunku kontenerów. Miasto z niego żyje. Mła wszystko to rozumie, ale szczerze pisząc to jest zdania że estakada urody miastu nie dodaje.

Za to Porto Antico i owszem, czyni miasto bardziej atrakcyjnym. Za projekt renowacji portu i uczynienia z niego nowego centrum miasta, odpowiada włoski architekt. Renzo Piano. To on wpadł na pomysł  by nabrzeża Porto Antico , których jest jak mrówków, stworzyły  rozległy obszar z widokiem na morze, w którym znajdują się punkty koncentrujące tzw. życiowe aktywności, bardzo zresztą zróżnicowane. Mamy zatem galerie sztuki, muzea, obiektyw wystawowe i targowe, miejsca dla przeznaczone dla rozrywki, morskie  akwarium i tzw. biosferę.  W sumie na powierzchni ponad 230 000 kwadratowych metrów stworzono miasto w mieście. Taka Manufaktura na sterydach, wzbogacona mariną.  Każdego roku w Porto Antico odbywają się dwa wydarzenia, które cieszą się dużym uznaniem genueńczyków i turystów: wiosenną Festa dello Sport oraz letni festiwal muzyki, teatru i tańca Porto Antico Estate Spettacolo, który odbywa się na malowniczym placu Arena del Mare. Znaczy tam odbywają się główne wydarzenia, bo festiwale tak naprawdę się rozpełzają po poszczególnych częściach całej tej portowej dzielnicy.  Teraz mła napisze właśnie o nich, zacznę od najstarszej w okolicy części, w której znajduje się  kilka budynków z XVII wieku,  które ostały się po wielkich wyburzeniach z  lat 60 XX wieku ( aby zrobić miejsce dla tej estakady, która biegnie wzdłuż portu na odcinku około sześciu kilometrów, od Sampierdarena do Foce ). Porta Siberia  to brama, która była częścią murów zbudowanych między 1551 a 1553 rokiem przez Galeazzo Alessiego . Był to punkt dostępu do Molo Vecchio, zbudowanego jako przedłużenie Mandraccio, półwyspu używanego w starożytności jako naturalne miejsce do przybijania statków. Udokumentowana historyczna nazwa to w rzeczywistości Porta del Molo, podczas gdy nazwa powszechnie używana dzisiaj jest zapożyczona od sąsiedniej bramy, zbudowanej w czasach nowszych, która dała nazwę całemu kompleksowi. Nazwa pochodzi od cibaria, po polskiemu "żywność", ponieważ  drogą morską przybywała i wypływała stamtąd żywność. Kiedyś  mieścił się tu punkt poboru cła, dziś jest muzeum sztuki i czasowe wystawy.

Nie do przeoczenia jest Bigo, konstrukcja zainspirowana zarówno kształtem, jak i nazwą bigo (  to tradycyjny dźwig do załadunku statków ), która pełni podwójną funkcję: mieści obrotową windę panoramiczną, która oferuje 360 - stopniowy widok na miasto, a jednocześnie stanowi konstrukcję nośną dla  innej konstrukcji napinającej na potrzeby  znajdującego się pod nią placu Piazza delle Feste.  Bigo jest uważane  w zakresie konstrukcji rozciąganych, za taki cud techniki jak port lotniczy   w Denver.   Wieloramienny Bigo jest  centralnym elementem Porto Antico, mła miała znowu łódzkie skojarzenia przez to że podwieszona konstrukcja dachu wantowego podtrzymuje te  membrany namiotowe, które okazjonalnie zadaszają plac poniżej.  Cóś to jak  czasowa Stajnia Jednorożca w Mieście Odzi. Jakby było mało to w porcie znajdują się też Magazyny Bawełny, zatem mła poczuła się niemal jak w domu, he, he, he. Budynek z przełomu wieków XIX i  XX wieku, niegdyś pełniący funkcję magazynu dla towarów przewożonych w tranzycie na Molo Vecchio, obecnie jest wielofunkcyjnym obiektem mieszczącym Centrum Kongresowe Porto Antico di Genova.  Znajdują się sklepy, bary, kino wielosalowe oraz wszelkie insze tzw. obiekty kulturalne i rekreacyjne. Zajmuje to wszystko  powierzchnię ponad trzydziestu jeden tysięcy metrów kwadratowych, solidne domiszcze.  Przy nabrzeżu Magazynów Bawełny cumują jachty, z tych rarytetnych. Co drugi nosi żeńskie, rosyjskie imię, więc człek zakłada że wie, kim są właściciele.  No cóż, to po to by można było takie luksusowe jachty budować giną ludzie w ukraińskich okopach. Te luksusy można wynająć, utrzymanie jachtu z załogą to kosztowna sprawa, więc jachty na siebie pracują.  Z nabrzeża można obserwować cumujące po drugiej stronie portu promy i rekonstrukcje klasycznego pirackiego galeonu, robiącego zdawa się za wycieczkowiec. To ponoć obiekt, który był swego czasu planem  filmowym dla  "Pirartów" Romana Polańskiego.  Jednakże to nie te wszystkie bigi, magazyny i jednostki morskie wywarły na mła największe wrażenie w Porto Antico, prawdziwym najnajem jest tam Akwarium i Biosfera.

Akwarium w Genui zajmuje się badaniami i edukacją w zakresie ochrony środowiska, no i eksponowaniem morszczyzny i przybliżaniem tego świata ludziom.  Akwarium w Genui,  jak się podkreśla, zawsze dbało o utrzymanie wysokich standardów opieki nad zwierzętami i zapewnienie im dobrostanu. Pozyskiwanie zwierząt odbywa się zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju, zawsze, gdy to możliwe, faworyzując pozyskiwanie zwierząt hodowanych w innych akwariach, wspierając wewnętrzną reprodukcję gatunków hodowlanych lub wymianę lub pozyskiwanie nadwyżek zwierząt pomiędzy placówkami stosującymi tę samą politykę. Generalnie mają tam szczęśliwie fioła na punkcie ochrony środowiska. Z kolei zaprojektowana przez Renzo Piano Biosfera, która  to odjazd innego rodzaju. Kula została wzniesiona w 2001 roku z okazji odbywającego się w mieście szczytu G8,  jest zawieszona nad morzem w Ponte Spinola, w bezpośrednim sąsiedztwie Akwarium.  w Genui. To szklarnia, w której odtworzono mikroklimat  lasu tropikalnego,  z ponad 150 gatunkami roślin i zwierząt, w tym paprociami drzewiastymi, palmami oraz kilkoma gatunkami ptaków, żółwi i ryb.  Kula ma średnicę 20 metrów, waży łącznie 60 ton i ma  powierzchnię wystawową wynoszącą około 200 m².  Gatunki roślin i zwierząt  rozwijają się w niej dzięki komputerowemu systemowi kontroli klimatu, który utrzymuje odpowiedni poziom temperatury i wilgotności wewnątrz kuli. Klimat regulowany jest przez dwa system: sztuczny, stosowany zimą, składający się z maszyn  umieszczonych pod kulą, które wykorzystują ciepło wody morskiej do zasilania, za pomocą pompy cieplnej i szeregu grzejników; drugi naturalny, składający się z systemu ruchomych "żagli", które w zależności od położenia słońca zmieniają nasłonecznienie, zacieniając powierzchnię w większym lub mniejszym stopniu.  System ten pozwala na utrzymanie temperatury wewnętrznej pomiędzy 14 °C zimą a 30 °C latem, przy stałej wilgotności powietrza 60%. Taki to zdziw techniki. No dobra, to by było na tyle o Porto Antico di Genova.

Weekendownik - liściopadnik

Politycznie nam się nieco uspokaja, bo jak to mówił Mike Tyson ""Każdy ma jakiś plan dopóki nie wyjdzie na ring i nie dostanie w ryja", znaczy politycy światowi i nasi  zderzajo się z rzeczywistościo, tą mniej kreowaną przez mendia i wielbicieli. Mła ma cichą nadzieję że w przyszłym roku dojedzie się obecnych brukselskich, którzy robią się coraz bardziej wnerwiający.  Nie że mła jest eurosceptyczna, wprost przeciwnie, mła myśli że czas iść naprzód i wdrażać reformy UE. Zacząć choćby od ukrócenia takich cudownych pomysłów jak pozatraktatowe rozszerzanie kompetencji KE, obchodzenie procedur i marginalizowanie demokratycznej kontroli państw, które to pomysły doprowadzają ludzi do wnerwu jak kontynent długi i szeroki. Pytanie czy się uda to np. pod kierownictwem takiej francuskiej prawicy. Hym... przypuszczam że wątpię, bo w razie gdyby jednak zwyciężyła Le Pen, w co osobiście coś nie tego, mimo korzystnych dla niej sondaży, to będzie miała bajzel na własnym podwórku. AfD to ten sam problem, tyle że znacznie większy.  Bo moi mili po rzundach populistycznej do bólu prawicy przyjdzie nieuchronne rozczarowanie i  nadejdzie taka żądna władzy lewica że komuna nam się przypomni. A nie da się ukryć że cóś szybko robić trzeba bo UE, czy też właściwie KE się rozpasała; Mercosur wprowadzony ot tak se, Zielony Wał, nierozliczony srovid itd.  Bardzo jasnym staje się że KE demokracja cóś przeszkadza i reforma niezbędna. Podziały w sprawie reformy UE  nie przebiegają tak jak nam się wydawa, taki niby eurosceptyczny Matołżesz wspomagany prze Nadprezesa  podpisywał wszystko zielonoładowe jak leci, taki euroentuzjastyczny Tusku, postawił się w zeszłym roku ETPC i na tym nie poprzestaje. Jeden i drugi jakoś się nie chwali wyczynami, ciekawe dlaczego, he, he, he? Czyżby elektoraty nie zdzierżyły?

Domowo to mocno jesiennie, koty żrą żarełko jak SUVy paliwo, mła z niepokojem ogląda własne boczki - czyżby się cóś gdzieś powiększyło? Po spodniach wchodzących na tyłek bez problemu, to  nie sądzę, ale w lustrze to mła jakby optycznie się zwiększyła i nie ma że nie ma. Wyglądam jak Szwajcaria, mała z dwiema górami z przodu i dość dużym zapleczem dobrobytu ukrytym z tyłu. Wygląd, który Cio Mary, szczupluteńka sylfida,  określa jednym słowem - tragedia. No cóż, gdyby mła miała te parę centymetrów wysokości wincyj, to wszystko wyglądałoby inaczej, ale mła ma metr pięćdziesiąt w kapeluszu, cóś pomiędzy niskorosłym niziołkiem a mocno wyrośniętym krasnoludkiem. Mła się tak zastanawia czy nie lepiej byłoby jej być barankiem ukrytym w pudełku, którego hodować chciał Mały Książę, za pudełko mogła by robić jaka abaja. Mła by tak sama swoich uczuć estetycznych nie raziła przeglądając się w sklepowych szybach, czy domowym lustrze. Ech... Co robić, mła już nie urośnie tylko kurczyć się będzie z wiekiem, wypadałoby schudnąć, ale to bolesna procedura. Ozempiki i Mounjaro nie wchodzą w grę z tzw. przyczyn zasadniczych i nie chodzi tu o kasę, tylko o to że mła jest z tych, którzy miewają nader często tzw. ciśnienie krwi zejściowe i niskie cukry, o innych problemach nie napomykając. Poza tym są jeszcze względy estetyczne, szybka utrata wagi w pewnym wieku oznacza duuużo zwisającej skóry. Mła mogłaby przestać wyglądać jak Szwajcaria a zacząć wyglądać jak Japonia, znaczy wszystko się trzęsie i przemieszcza. No cóż, zostaje mła się cieszyć że nie wygląda jak Rosja, tak ogromna że nie do opanowania i w żaden normalny ustrój się nie mieści. Dobre i to. 

Mła ostatnio nic filmowego nie ogląda, bo po pierwsze primo nie odczuwa potrzeby, po drugie nic ją interesującego jakoś nie wynalazła. Jak na razie to w mijającym tyźniu potrzebę dramatu zaspokajali u mła politycy, którzy mieli w repertuarze tragikomedię. Mła tak czuje że powinna coś przeczytać, tylko jest ten problem że sama nie wie co. Poza tym, jak już jakieś czytadło zamierza wyciągnąć, to pojawia się Mrutek, który koniecznie chce robić za bibliotekarza. Mrutek w ogóle jest niesubordynowany, wrócił z rozwalonym uchem i to tym pooperacyjnym. Nic się nie przejął wyrzutami mła, tylko wymruczał madce że tamten wyglądał gorzej. Mła musiała odseparować go od Sztaflisi, która twierdziła że jest znanym dochtorem uszkologiem i od Helenki, która z kolei wymiaukiwała że jest wykwalifikowaną pielęgniarką. Mła już widziała ten antybiotyk ładowany w ucho Mrutiego po wylizywaniu  go przez dziefczynki. I tak na wszelki wypadek zastanawiam się czy czegoś w uszko nie władować, żeby się nie paprało.  Na razie uszko przemyte ale mła się martwi, żeby Mruti nie rozdrapywał, jak się będzie swędząco goiło. Trzeba obciąć Mrutiemu pazurki, a to może być cóś takiego, jak dramat muzyczny Wagnera - zdeterminowana baba w hełmie czyli mła jako Brünnhilde  i mój słodki Mruciu, nagle przemieniony w Albericha, wokół płomienie a nad nami niebo przecinane błyskawicami. Wszyscy śpiewają w niskim rejestrze, za to bardzo głośno i trwa to wszystko przez długie godziny. 

No dobra, to by było na tyle. Fotki domowo - ogrodowe, w tym rarytetna z niechętnie pozującą Sztaflisią, w Muzyczniku muzyczka stara ale jara. Nat King Cole tym swoim ciepłym głosem śpiewa jesienną piosenkę.