Weekendownik - pierwszy wiosennik

Mimo pięknej pogody i powolutku zbierającej się ku życiu Kasiuleńki, nie był to dla mła leciutki tydzień. W ponierdziałek zaczęło się od bólu młowego kulanka, takiego ćmiąco - strzykającego, średniej upierdliwości. Niestety we wtorek było jako tako tylko do południa, na pogrzeb Babci Halinki pojechałam z napiendralającym kolanem i pragnieniem zażycia kolejnej dawki ketonalu. Kolejne dni zajęło mła zorientowanie się, co tak naprawdę się z tym kulankiem dzieje. Szczęśliwie okazało się że problemem nie są kości, czy ścięgna ( no dobra, wiązadło krzyżowe cóś tam tego, ale to nie jest w moim wypadku sprawa wymagająca poważniejszej interwencji! ), tylko problem z mięśniem, taki do rozwiązania masażem i rehabem domowym. Właściwie powinnam się tego spodziewać, wszak siostrzane kulanka, zbudowane podobnie do mojego, nie tak dawno musiały być masowane i rehabilitowane. Cóż, taka nasza uroda. Mła i tak późno trafiło. Inszych trafia solidniej, vide Kocurrkowe przejścia.

Najchętniej uprawiałabym ten rehab razem z uprawianiem ogrodu, ale niestety ten numer nie przejdzie. Są czynności, które mła musi sobie na razie odpuścić. Na szczęście to nie jest tak że absolutny szlaban na uprawę zielonego i mogę cieszyć się ogrodowaniem. Razem  z kotami, bo kiedy słoneczko troszki mocniej przygrzewa całe stado wylega i zażywa kąpieli słonecznych. To właśnie tym kąpielom w promieniach marcowego słoneczka, mła przypisuje wzrost formy Kasiuleńki. Nie wiem jak jej wyniki, jutro się dopiero dowiem, ale kota zwróciła się ku życiu, pochłaniając swoją porcję żarciucha. Ten zwrot nastąpił po tym kiedy mła zakupiła była za naprawdę ciężki pieniądz, maść na koci apetyt. Lek cudowny, bo działa przez samo wpatrywanie się w opakowanie. Mła ani razu jeszcze nie użyła, bo Kasiuleńka regularnie pojawia się przy misce i nawet zaczęła żądać zwiększenia porcji.

Nie wymawiam jej tego zakupu, dla mla najważniejsze że je a że lek nierozpakowany to tylko dobrze. Płukanie obecnie odbywa się dwa razy w tygodniu, spróbujemy odstawienia antybiotyku. Oczywiście świerzbowiec story trwa w całym stadzie, mła szaleje z wcierkami i kroplami usznymi, w związku z czym stado jest na mła obrażone, chodzi po somsiadach i roznosi plotki że niby mła katuje koty. Główne pleciuchy to Mrutek i Helenka, Sztaflik i Okularia zalegają na suchych rozplenicach razem z Kasiuleńką. Powinnam wyciąć stare źdźbła ale gdybym to zrobiła, to zlikwidowałabym ulubione miejsce zalegań. Walić to, grunt to kocie zadowolnienie, jak zaczną kwitnąć barwinki i floksy szydlaste kocie estetyki zaczną zalegać na nich, mła wtedy przytnie trawska.

Przywitaliśmy wiosnę nadwyrężeni po ciężkiej zimie, ale jakoś się zbieramy, mimo tych kulanek i prób zejścia ze starości. Może nie w komplecie, ale jakoś się po paskudnym początku roku odliczamy. Mła stara się by info ze świata nie powodowało u niej ataku apopleksji, oddycham ogrodem i usiłuję się krzątać wokół swoich spraw. Bardziej mła martwi przedłużające się milczenie Romi, niż to kretynizmy z wysokości politycznych mównic, które nas dociskają. Znaczy nie mównice, tylko te kretynizmy. W tym tyźniu, który nadchodzi nic nie planuję, profilaktycznie. No bo wicie rozumicie jak to jest z tymi planowaniami - "Chcesz rozśmieszyć Boga? Opowiedz mu o swoich planach." To by było na tyle, zdjęcia zdziśki i wczorki a w Muzyczniku Freddy razem z chłopakami.

Weekendownik - idzie zmiana pogody

Mała górki i dołki, tak to już jest ze zdrówkiem starszych pań. Mła usługuje i podsuwa lepsze kąski a Kasiuleńka mła pomiata, znaczy nie jest tak tragicznie. Rezyduje od 10 do 16 na Podwórku, wita się z lokatorami, pełni honory domu, śledzi Sztaflika i Helenkę. Mła nie jest witana, mła się nie zauważa i się o mła opowiada że jest kłujem. Kiedy mła podchodzi do Kasiuleńki musi okazywać czołobitność i obiecywać rarytasy, albo nadzwyczajne traktowania.  Kasiuleńka wymyśliła karmienie, hym... Felicjanizmy są uskuteczniane. Najważniejsze że to jej służy. Mrutek z powodu tych przywilejów Kasiuleńki obrażony, mła przekupuje go surowizną. Dużą jej ilością, bo Mrutuś z tych wymagających. Na inne rzeczy apetyt średni, ale surowiznę żarłby w każdej ilości, na co mła z czystego rozsądku nie przystaje. Dostaje surowizny naprawdę sporo, ale nie tyle co by chciał, więc nie obraża się na Kasiuleńkę, tylko na mła. No wicie rozumicie, korupcja za słaba, choć zdaniem mła to jest to przekupstwo dużą ilością mięcha. 

Okularia śpiąca tak że mła chyba będzie musiała z nią pójść na badania, chrapie całe dnie, budzi się wieczorem, nażera, załatwia co trzeba i w szybkim czasie dociera do wyrka. Sztaflik i Helenka chodzą swoimi drogami, głównie do Alcatrazu.  Dżefik po operacji zębowej doszedł szybko do siebie i uzupełnia emocjonalną stratę tych sześciu ząbków zwiększoną ilością  pochłanianego papu. Dżizaas z Jądrzejem też mają zamiar zrobić swojej pozostałej dwójce kotostwa badania, tak na wszelki wypadek. Korzystam z pięknej pogody na dwórku, choć zdarzają mła się chwile takiej senności że przyłożenie piętnastominutowe zamienia się w dwugodzinną, popołudniową drzemkę. W poniedziałek idę z Kasiuleńką na kontrolę, odbieram też pastę na apetyt. Kasiuleńka szczęśliwie, tfu, tfu, tfu,  je bez pasty, ale mła chce mieć jakby co jakieś wsparcie, tym bardziej że brak apetytu odbijać się może na trzustce a na to nie możemy sobie pozwolić. W tym nadchodzącym tyźniu muszę też  wydrukować moje pismo kamieniczne, pójść do fryzjera, pójść na pogrzeb, zacząć przedwielkanocne porządki, ech... dużo tego. 

Polityczne uprzykrzają życie, znaczy constans. SWO robione przez US nazywane "Epicką Furią" zamienia się w "Epicką Klapę", mła nadal zadziwiona tym że politycy Yankees są tak samo durni jak politruki z Kremla, znaczy myślą, że bombardowani ludzie rzucą się na nich z kwiatami i podziękowaniami.  Jak na razie w wojnie ryżo - irańskiej wygrywa Izrael, przegrywają Arabowie z Zatoki Perskiej i konsumenci na całym świecie. Europa zaczyna warczeć, nielubiany przez mła premier Hiszpanii Sanchez powiedział wreszcie cóś rozsądnego na temat durnych wojenek starych dziadów, żebyż jeszcze lewoskrętność nie przysłaniała mu widoku na real, to byłoby na prawdę cóś. No bo wicie jak to jest z tymi politycznymi przemówieniami i okularkami ze światopoglądu, które przesłaniają widok na rzeczywistość i uniemożliwiają realizację tego wszystkiego, co wydawało się rozsądne w  deklaracjach polityków.

Pamiętacie co Ryży mówił o ustaleniach płci, choćby w sporcie, o regulacjach klimatycznych, o migrantach, o niewplątywaniu się w bezsensowne wojny? Macie po tych przemowach pseudoreligijną hipokryzję, zafiksowanie na wiatrakach, brutalność funkcjonariuszy ICE zabijających na ulicach obywateli amerykańskich, opowiastki o Grenlandii i regularną wojnę w Zatoce Perskiej, mającą wpływ na światową ekonomię. Mowy mowami, a potem przychodzi wdrożenie programu i zaczynają się schody. Im bardziej podniośle przemawiają, tym gorsze rzeczy robią. Nasze polityczne żrą się o SAFE jak o niepodległość, jakby z góry nie było wiadomo że tak czy siak ten kredyt weźmiemy, bo sami nie wygenerujemy kasy na tu i teraz, co nawet Jaszczomb z NBPu przyznaje. Awantura polityczna nie o rzeczywistość, bo ona jest jaka jest, tylko bicie piany i to przez lewych, prawych i tych z centrum. Prawiczki nie mają realnych pomysłów więc ujadają, lewica ujada na prawych, bo tylko na tym wzrasta, centrowe czują że bez ujadania się nie da i dołączają do chóru, zamiast skoncentrować się na sprawczości. Mła od tego jazgotu łeb napiendrala i boi się do neta zaglądać. 

Obejrzałam nowy film Jana Komasy, "Dobry Chłopiec" to się nazywa. Mam mieszane uczucia, nie uważam że jest to najbardziej udany film Komasy, choć świetnie zagrany. Temat "jak sie nie da wychować to trzeba wytresować" czyli studium o potrzebie istnienia granic, wartości i tego czym naprawdę jest wolność wyboru, jak dla mła troszki w tej filmowej opowieści spłaszczony, no, ale wiecie jaka jest mła - wybrzydza i szuka dziurwy w całym. Film da się obejrzeć bez wstrętu. W necie oglądam cykl National Geographic o odkryciach archeologicznych w Egipcie, marzy się mła odwiedzenie nowego muzeum w Gizie. To tak w ramach rozproszenia złych myśli o starości. Hym... nieprędko będzie te marzenia można zrealizować, tym bardziej że nie widzę siebie na zorganizowanej przez biuro podróży wycieczce do tego muzeum. Kasa, misie, kasa. Trzeba będzie pokombinować, zamierzam wciągnąć w tę imprezę stały zespół wycieczkowy, w grupie taniej i bezpieczniej. Mamelon lekko przerażona, bowiem wyszło jej że razem z płaskowyżem Giza to przynajmniej ze trzy dni dreptania wśród zabytków. Mamię Mamelona wizją późniejszego odpoczynku na plażach koło El Alamein. Jest jeszcze opcja prostsza, słabo mła satysfakcjonująca - wycieczka nie do muzeum ale przepłynięcie Nilem z Asuanu do Luksoru. To mogłaby być opcja przyszłoroczna, bo mła mogłaby na tę imprezę szybciej uzbierać kasę. Pożyjemy, zobaczymy, jak na razie Bliski Wschód i okolice są cóś mało wakacyjne.

Fotki zdziśki z Alcatrazu, a w Muzyczniku dziś Jefferson Airplane i opowieść o drugiej stronie lustra.

Marcowanki - emocjonalny rollercoaster Kasiuleńkowy

Wieści różne i różniste, dobre, mniej dobre i średnio dodupne. Z dobrych - wielka ulga, parametry nerkowe Kasiuleńki nie są aż tak tragiczne żeby nie podjąć próby ratowania, za jej złe samopoczucie odpowiada nie kiepski stan nerek ale  stan zapalny w inszym miejscu, z którym jej stary organizm średnio sobie radzi. Wszedł antybiotyk i kocie jakby nieco lepiej, co od razu widać po jej zachowaniu. Najważniejsze że wrócił apetyt bez wcierki, jest jedzenie, picie, normalne sikanie, pojawiły się żądania wobec mła. Nasz  mały feniks jeszcze raz podnosi się z popiołów. Mła suplementuje Kasiuleńkową trzustkę, nereczki, żołądeczek  w nadziei że tak poprawi działanie organu. Najważniejsze że się jeszcze raz udało, że nereczki pracują i mimo tego że mocznik taki sobie to  nie jest bez wyjścia i da się  coś dla Kasiuleńki zrobić. Łatwo nie będzie ale jest szansa że przy odpowiedniej terapii Kasiuleńka nacieszy się jeszcze wiosną. Nasza kota bowiem ogroduje, wyleguje się na zaschłej trawie, której mła nie ścina, coby Kasiuleńce było ciepło od spodu. Słoneczko przygrzewa a Kasiuleńka przybiera pozy, znaczy że zadowolniona z życia a to jest dla mła najważniejsze.  Niech ten stan trwa jak najdłużej. Kiedy myślę o Kasiuleńce to niejako z automatu  myślę też o Kocurrkowej Myszce i Rominym Cacusiu. Zastanawiam się co u Romi, zero wiadomości i zaczynam się martwić, ech...

Wczoraj miał miejsce zabieg  Dżefika, zwanego Wasylem, najgrubszego kota Dżizaasa i Jądrzeja, ząbki były robione. Mła po południu zadzwoni i o zdrówko się wypyta, no i o ustalenia pogrzebowe. No właśnie, z wieści mniej dobrych to same pogrzeby wokół, po tej zimie staruszki i nie tylko staruszki padają jak kawki. Nie tylko Babci Halince przyszło odbyć podróż w Wielkie Nieznane, mła co i raz się dowiaduje że ktoś znajomy odszedł. Kiepsko się z tym czuję, ale robić? -  Nikt nie jest wieczny, każdy ma jakiś termin przydatności i już. W związku ze związkiem, znaczy z tym terminem przydatności urządzam sobie starość, znaczy jestem w trakcie pisania propozycji kamienicznej, ciężko mła to idzie. Szczerze pisząc kocie zmartwienia i jednoczesne usiłowania przeprowadzki to trochę dużo jak na mła. Tylko że mła musi to ruszyć, bo przeca młodsza się nie robi i nie wydawa mła się żeby z czasem wszystko zrobiło się proste, łatwe i przyjemne a mła nagle jakimś cudem sprawniej ogarniająca rzeczywistość. Wyznaczyłam sobie termin i po prostu wykonam ten pierwszy krok kadryla, choć wcale nie chce mła się tańczyć.

Z wiadomości dodupnych - staram się niczego politycznego nie słuchać i nie czytać, bo to co do mnie fragmentarycznie dociera, powoduje u mła natychmiastowy wkarw, taki z toczeniem piany z ust i wywracaniem gałek ocznych. Dotyczy to zarówno info krajowych, jak i zagramanicznych, zdawa się że na świecie występuje równomierny wysyp politycznych idiotów. Mła się robi coraz bardziej antysystemowa, niemal do bólu, choć wiem że antysystemowość nie czyni tak od razu sprawczym. Jak tak dalej pójdzie to przyjdzie mła się zapisać do jakichś anarchistów albo innej sekty. Ech... wielka to prawda że dobre czasy tworzą słabych ludzi, dobrobyt ponad miarę, nawet taki na kredyt, źle działa na mózgi. To taka prawda, którą nie bardzo chce się poznać, człowiek w końcu ewolucyjnie stworzony do lenistwa, czyli jak najmniejszego zużywania własnej energii a tu taki siurprajz, paradoks paskudny że rozleniwienie jednak jestestwu zagraża. No cóż, wzrosną ceny energii dzięki pomarańczowej małpie z brzytwą zza Atlantyku i to mimo ruszenia rezerw. Nie że mła jakieś histeryczne wizje snuje, po prostu destabilizacja regionu to coś o skutkach długofalowych, to nie tak że wojna ryżo - irańska się skończy i wszystko szybciutko wróci do normy. Nie wróci, bo technikalia. Tak to jest jak za geopolitykę biorą się pazerni dyletanci, zwiększone rachunki płacą jak zawsze malutcy. Dla nas to,  czy Wujek Wowa,  czy Ryży z Hameryki,  usiłują przekonać sami siebie że się liczą,  to wsio ryba, kasa płynie z naszych kieszeni. Trudno się nie wnerwiać na stetryczałych dziadów i towarzyszące im pompy ssące. 

No dobra, to by było na razie na tyle. Fotki domowo - ogrodowe i nawet Muzycznik z okazji Kasiuleńkowej mijanki z Cichą zapodam. W końcu jeszcze w zielone gramy, więc się należy. "Golden Brown" to jakby troszki o Kasiuleńce, na saksofonie gra Laurence Mason, który podrabia The Dave Brubeck Quartet. Nawet nieźle to wyszło.

Weekendownik - smutaśnie

Ech... nie jest dobrze z Kasiuleńką, zachodzi nam jak słoneczko. Bez wcierki nie ma apetytu, nawadniać trzeba coraz częściej, zmierza to nieuchronnie w tym kierunku, o którym mła nie chce się myśleć, choć myśleć musi. Dla dobra koty. Zbieram się w sobie, bo wiem że decyzja będzie musiała zapaść. Ciężko mi ale nie można skazywać stworzenia na cierpienie. Co innego lekki dyskomfort a co innego ciągłe kłucie, nieprzynoszące poprawy i postępujący spadek wydolności organizmu. Jakby tego było mało wczoraj jak grom z jasnego nieba rąbnęła mła wiadomość o śmierci Babci Halinki, babci Jądrzeja. Niby z racji wieku można się tego było spodziewać, Babcia Halinka miała lat 90, jednakże wydawała się dość zdrowa a na zeszłorocznej Wigilii, mła była wręcz zaskoczona jej świetną formą.

No wicie rozumicie, włos ufarbowany, oko zrobione, zgrabne nogi w butach na obcasie - nikt by nie dał tych 90 lat.  A tu w ciągu tygodnia od stwierdzenia ostrej białaczki Babci Halinki nie ma. Misia, kotka Babci Halinki dostanie się Pani Krysi, przyjaciółce Babci Halinki, kto zaopiekuje się starymi żółwiami jeszcze nie wiadomo. Na razie wszyscy zgłuptani, bo Babcia Halinka odeszła ledwie wczoraj. Ech... a tak się cieszyła na wakacje w tym roku. Tak szczerze pisząc mła sądziła że wcześniej odejdzie druga babcia Jądrzeja, 105 letnia Babcia Chapcia, jednak ona szczęśliwie trzyma się nieźle, choć nie wiem jaki to rodzaj szczęścia można czerpać z przykucia do łóżka. Szczęściem można wtedy nazwać nieświadomość, choć może mła się myli, ludzie są przecież tacy różni, różne sprawy ich przerażają. No i tak to wygląda. Ponieważ wpis jest z tych przygnębiających, to choć zdjęcia będą przyjemne. Na Muzycznik nie mam dziś siły, jakoś mła się nie chce niczego wyszukiwać.