Wiedeń - Wüstenhaus Schönbrunn

Kolejny szklany budynek w pałacowym  parku Schönbrunn to  Wüstenhaus, czyli Pustynny Dom. Tak naprawdę to został wzniesiony jako Dom Słonecznego Zegara, nazywano go też Słonecznym Domem. Swoją starą nazwę zawdzięczał zegarowi słonecznemu znajdującemu się w ogrodzie na południe od budynku. Konstrukcja ma  długość 95 metrów, szerokość 14,5 metra i  15 metrów wysokości. Jest w pełni przeszklona od strony dachu i południowej, natomiast od strony północnej jest to ceglana ściana. Powierzchnia użytkowa wynosząca 1300 metrów kwadratowych jest podzielona wzdłużnie na trzy sekcje; dwa skrzydła przylegające do części centralnej pełnią funkcję zielonego wejścia od strony wschodniej i nieogrzewanej szklarni od strony zachodniej. Pomysłodawcą budowy  nowej szklarni był dyplomata, podróżnik i założyciel Wiedeńskiego Towarzystwa Ogrodniczego, Karl Alexander Anselm Freiherr von Hügel. Doszedł on do wniosku że stara szklarnia nie spełnia specyficznych wymogów uprawy niektórych  rośli  zaproponował budowę tego budynku w miejsce starszej szklarni, która nie spełniała już potrzeb roślin.

Budynek wzniesiono w 1904 roku na polecenie cesarza Franciszka Józefa I wg. projektu go Alfonsa Custodisa. Pierwotnie przeznaczony  był dla   kolekcji roślin z Australii, choć zakładano że będą rosły w nim też rośliny z innych rejonów. Dwór cesarski nabył w 1848 roku, a którą później rozszerzono o rośliny z Afryki Południowej, Ameryki Południowej i Północnej wymagające podobnych warunków. Podczas nalotu bombowego w  lutym 1945 roku Wüstenhaus miał dużo szczęścia, w przeciwieństwie do Palmiarni,  znaczna część szyb w nim zamontowanych  pozostała nienaruszona, dzięki czemu  można było uratować kilka cennych roślin z Palmiarni. Podczas gruntownego remontu Palmiarnie w latach  1986 - 1990 ponownie umieszczono w Wüstenhaus część roślin z Palmiarni. Można zatem powiedzieć ze to była od zawsze też taka ratunkowa przestrzeń dla roślin.  W 2000 roku obiekt przekształcono w miejsce dla kolekcji roślin z pustyń i półpustyń.   .

W kwietniu 1990 roku w budynku otwarto pierwszą austriacką motylarnię, jednak  w 1998 roku motyle powędrowały do Palmiarni w Burggarten przy Hoffburgu.  W 1998 roku budynek zamknięto, bo wicie rozumicie, rdza  i poddano renowacji w latach 2000 - 2003, . Następnie stworzono koncepcję Wüstenhaus we współpracy z ogrodem zoologicznym Schönbrunn . W Ogrodach Federalnych eksponowane są sukulenty, wśród których żyją  małe zwierzęta, którymi opiekuje się zoo, takie jak skoczki , gady i ptaki. Perłą botanicznej kolekcji są  dwa okazy ( jeden męski i jeden żeński ) welwitschii, endemitu zagrożonego wyginięciem, rodem  z Namibii, odkrytego przez Austriaka Friedricha Welwitscha w 1859 roku. Roślina ta może żyć do 2000 lat. Okazy z Schönbrunn pochodzą z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Goethego we Frankfurcie i mają zaledwie około 40 lat.  Mła uderzył "kącik egipski" - sucho ale obok papirusy i błękitny grzybień nilowy, tradycyjnie zwany lotosem.