Raport ogrodowy połowomarcowy

Mła  dziś  straszyła  roślinki -  sekatorem, nożycami  do  gałęzi  a  nawet  piłą.  Rączki  ma  urobione po łokcie ale jest z  siebie  bardzo  zadowolona.  Wieczór  spędziła  prawdziwie postogrodowo, znaczy zasiadła stękając ( kręgosłup  miał  ćwiczenia ) na  krzesełku pod lampą  i  wyciągała  drzazgi i  kolce z łap (  nawet jak mła  ma   rękawice  do  spawania  na   dłoniach  to  coś jej  zawsze się wbije, nie ma  zmiłuj ).  Róże  w  większości  przycięte, sporo drzewek  samosiejek  wyciętych ( niektóre  dorodne były  bo mła  czekała  z  ich  wycięciem  zawierzając Panu  Andrzejkowi a właściwie  to  jego  zdrówku, które  okazało  się kapryśne i Pana  Andrzejka  solidnie  wnerwiające bo nici  z  jego różnych  uplanowań  wyszły ), mła  ruszyła  też  z  nożycami na  berberysy a  te  u  niej  okazałe. O  ile  pogoda  dopisze, tzn. nie  będzie  jutro padało to mła  ma  nadal  nadzieje  straszyć sprzętem  ogrodniczym  zieleninę. Rano  co  prawda musi  się  udać po  zakupy bo Małgoś -  Sąsiadka czerstwego pieczywka, mimo  jego  prozdrowotności, cóś  nie  trawi a i  koty powinny  być  dopieszczone  tym i  owym.  Po  odbębnieniu  zakupów  mła  zamierza uczciwie  kwarantannować i  niech  jej  kto  spróbuje  przeszkodzić ględząc  że cóś  powinna  mu  załatwi ć  albo  co. Ni ma, zamknięte, mła  kwarantannuje  w  ogrodzie i jak  kto  się  będzie  naprzykrzał  to  mistrem  zdrowia  poszczuje.

Mła  ma nadzieję że  dzisiejsza   noc  nie  będzie  już tak  mroźna, nie  wszystkie cebulowe zniosły  spadek  temperatury  z  godnością. Sporo  kwiatów szafranów  wiosennych (  znaczy  tych  dużych  krokusów ) nie  wyglądało  rankiem  najlepiej. Kfiotki  się  kładły na  glebie, jakby osłabione ustać na  tych  cieniutkich podstawach  nie  mogły.  Normalnie  jak  kieliszki  po dużej bibce.  Mła było przykro  jak  to   oblookiwała bo cieszyła  się na  kwitnienie niektórych  odmian. No a  tu  proszę, siurprajz! Nie  wszystkie  krokusy tak  położyło, wygląda  na  to  że  albo w  ogrodzie  mam zimne  punkty albo mróz  tak  jakoś punktowo  mroził, zdziwności. Obok położonych  kwiatów całkiem nienaruszone i  świeże  krokusowe  kieliszeczki. Mróz nie uszkodził  też  w  żaden  sposób kwiatów  wczesnowiosennych irysów  cebulowych , co  prawda "Katarzynki" już  się  kończą  ale kwiaty odmiany 'Harmony' wyglądały  jak  "spod  igiełki". Urocza  chabrowa plama pod  brzózkami  himalajskimi i kamorem.  Mła  przyuważyła  też   że  pojawiają  się pierwsze kwiaty  cebulic.  Na  początek cebulicowego  sezonu  zakwitła  Scilla bifolia 'Rosea'. W  przeciwieństwie  do  niebieskokwitnącej  kuzynki ta  odmiana wolno  tworzy  kępy.

Mła  nadal  mocno przeżywa  swoje siewki.  Hym... pisze  że  moje  ale  tak  po  prawdzie  to są  dzieci  roślin egzystujące w  moim  ogrodzie  dzięki wiatrowi i  owadom.  Mój  udział w  ich powstaniu jest żaden. No, może  nie pieliłam  do  bólu i  dlatego  miały  szansę na  zaistnienie.  Jak  sobie  pomyślę  że  mogłabym przy  pieleniu wywalić na  kompost taką śliczną  różową  przylaszczkę, która  jest  roślinką wcale  nietanią ( malutka  sadzonka  coś  kole  dwudziestu  złociszy  kosztuje ) to  aż  we mnie rośnie  zapał do niepielenia! A  ciemierniczki produkcji  własnej -  Alcatraz  ma  z  czego  być  dumny, proszę  jakie  urodności. I  to  nie jest ostatnie  słowo  Alcatrazu w dziedzinie rozwijania  Ciemiernikowszczyzny - nowych  siewek jest multum!

Nasza własna zaraza

No i  mamy  już  zarazę  u  się, naszą  własną i  wycacaną, znaczy  oficjalnie  potwierdzoną. Tym  bardziej ona  straszna im  bardziej  nas  nią  straszą a tak  po  prawdzie to im  bardziej niewydolna  służba  zdrowia, starsze  społeczeństwo i  (  wreszcie  zaczyna  się o  tym  mówić )  bardziej  zatrute środowisko w którym owo  społeczeństwo żyje. Teraz   kładziemy  nacisk że trza  nam  myśleć o  tym że  jesteśmy jakąś  tam całością i  staruszki oraz  ludzie  po  chemii  też mają  prawo  do życia. Mają  jak  najbardziej  ale  hipokryzja mendiów i rzundzących   dech  zapiera. Na  co dzień  zarówno  staruszki  jak i ludzie  chemicznie  wspomagani gówno  obchodzą większość  mendiów i  rzundzących (  co  widać szczególnie  u  tych  ostatnich, którzy mają  nawet w  roku  wyborczym gdzieś    zły  PR a  z  dojenia kasy zrezygnować   nie  chcą ). Staruszki  są  dobre  jak  trza  elektorat  zmobilizować a  tymi  od  chemii  to po  co  się  przejmować, czy  w  jakieś  nowe terapie  inwestować - wszak  sprawa rozwiąże się  sama ( im szybciej  tym lepiej  dla  NFZ ).  Teraz  wzięli o i  ogłosili oficjałkę choć  to  i  tak  wsio  rybka, bo  epidemia  czy  pandemia  nie  zaczyna  się od  dnia  kiedy  się  ją ogłasza ( ponieważ ostatnimi  czasy  wielkich  zaraz  w Europie nie  było to  ludzie  cóś  nie świadomi  tego  faktu  ). Obecnie  mamy  na  tapecie  kwarantannę. Jak  się okazuje jedyną odpowiedzią  systemu   publicznej  służby  zdrowia wszędzie  na tym  przeludnionym  świecie jest powrót  do  starej, dobrej  kwarantanny. Podłapania  zarazy  to  nie  wyklucza jak  nas  uczy historia (   jak  kto  wierzy że  wyklucza to lepiej  żeby  się  zapoznał  z przebiegiem zaraz  co  się  ludzkości  trafiły, mniejsze  rozczarowanie  jakby  co ) ale  spowalnia (  nieco ) jej  rozprzestrzenianie  się i wspomaga te  nasze  cinżko  niewydolne  zdrowotne systemy. No  i  rzecz  najważniejsza -  kwarantanna daje   obywatelom  poczucie  że władza  się  troszczy.  No  bo  wicie  rozumicie,  znacznie  prościej   zarządza się  strachem  niż służbą  zdrowia.  Dlatego  wszelka  władza  tak  ochoczo powiela  chiński  model.  Coby  nie   wykazać  że problem niewydolności  systemu  opieki  zdrowotnej urósł i osiągnął  był  właśnie  rozmiar King Konga i  znacznie   władzę  przerasta. Tak  się  dzieje wszędzie w państwach   rozwiniętych a ludzie   jeszcze  się  nie  zastanawiają  jak  to  możliwe  że  choroba o   niewielkim  współczynniku  śmiertelności tak   trzęsie  systemami. Strach  jednak  prędzej  czy   później  minie i któś  zada  tzw.  niewygodne  pytania.

Mła   wsłuchuje się w szumek mendialny, działania   rzundzących, reakcję współobywateli i przyznawa  się  bezczelnie że  robi   sobie  podśmiechujki. Nie  tyle  z  zarazy  bo każda  choroba   jest  dodupna  i  nie jest  tematem  do żartów, bo przecież jest  całe  mnóstwo osób dla  których jest naprawdę niebezpieczna. Mła ma  bekę z   tych  co na  chorobie  własne  interesy  ugrywają i z  tych którzy przestraszeni wirusem w  koronie i  komunikatami władzuni oraz opowieściami  mendiów, wirusa nowego  się  boją, a o  tym  co  ich naprawdę może  wykosić  jeszcze  bardziej boją się  myśleć (  pewnie  dlatego że boli ). Niestety mła  nie ma  słodyczy  charakteru która  nie  pozwalałaby  jej  podśmiewać  się z tych wkręcanych w spiralę strachu, przyznawa  że    tu  wyłazi  cała  jej  paskudność. No ma  niedobry  charakter! Na szczęście  nie ona  jedna jest  paskudą, inni  też  tak  majo. Nie  tylko  przeca mła  się  zastanawia  nad tym że w krajach gdzie widać na  horyzoncie większe kłopoty  gospodarcze i  nadchodzące zmiany  polityczne się  krojące,  koronawirus  robi  się zjadliwszy. Jeszcze  nie  teoria  spiskowa, raczej zauważenie  tryndu. U  nas  doma  zwykła grypa  sezonowa  zbiera  żniwo jak  się  patrzy a naród  szczepienia traktuje podejrzliwie ( tylko  częściowo  słusznie ) to   co  się  dziwić że koronawirus ludzi  przeraża i reagują w  stylu mór  we  wsi. Polacy żrą chemię na potęgę (  ilość  spożywanego, pompowanego  chemią  mięcha na  głowę łobywatela po prostu  dech  zapiera ), oddychają powietrzem  cinżkim  od  pyłów, dostęp   do  nowych  terapii medycznych  mają  taki  że  to   śmiech na  sali, więc  spuszczenie  im  jeszcze  na łeb kolejnego  nieszczęścia, nawet  jak ono  obiektywnie patrząc nie jest dżumą, robi   wodę  z mózgu.

Za  dużo tego dobrego. Mła  sobie  na  to patrzy i nawet  jej  już  nie  zdumiewa  to  z  jaką  łatwością  przestraszeni ludzie  łykają serwowane im  ćwierć  prawdy i  całe  kłamstwa, te wszystkie frontowe relacje. Niektórzy  to  w  ogóle  telewizji  nie  powinni  oglądać bo  im  nerwy  mogą  wysiąść i zejdą na  serduszko z powodu powtarzanych  grobowym  głosem słów "Nie ma  powodu  do  paniki". Co  ciekawe  nikt  im  24  godziny  na  dobę w misyjnych  programach   nie  ćwierka że żarcie  mięcha na  co dzień  kończy  się   rozwaleniem   prawidłowej immunologii ( nic  jej  tak  nie  rozwala  jak  przebiałkowanie ),  że domowe oczyszczacze powietrza  w rejonach  zasmogowanych  powinny  być  refundowane, że władzunia  kochana  powinna wziąć  się raczej za  producentów   wód  w plastiku  czy  tam innego goovna  w  plastik opakowanego zamiast dokręcać finansową śrubą obywateli.  Mamy za to  serwowane gadki  typu trza  doma  siedzieć i  na  dwór  nie  wychodzić i  rozsądną odległość od  drugiego  człowieka  zachować (  ostatnie  akurat jest w   porzo i  to  nie  tylko  w  porze zarazy  ).  Po  tych  komunikatach obywatel  ma  prawo  dojść  do  wniosku że najlepiej  to  od  razu  grajdołek  wykopać  i  rusznice na sąsiada ustawić.  To  co  dobre  że  ludzi  uczą  ręce myć (  co  prawda mła  nie  rozumie  dlaczego  musi  to  robić  prezydent, ale  to  pewnie  słodka  tajemnica kampanii ).  Z  dużym  trudem i  w  bólach  społeczeństwo się  tej  czynności uczy, w  Europie, w XXI  wieku! Mła  sobie  poczeka aż wirus odpuści (  wirusy  z  czasem   robią  się  mniej  zjadliwe bo   rodzi  się  tzw. odporność  populacyjna  więc nie  będzie że    rechoce  wysoce  niestosownie ), WHO  podsumuje liczbę  zgonów i  ich  rzeczywistych   przyczyn (  cóś  zaczyna  się  smrodek  w  Italii ), wszyscy  ochłoną,  jedni podliczą  zyski  a inni  straty i  może wówczas cóś  się  wyjaśni, znaczy dlaczego wybuchła aż  taka  panika (  na  moje oko  to u nas panika powinna  wybuchnąć  parę lat   temu, kiedy rodziły  się  cud  pomysły  reformatorskie a  służba  zdrowia   nieustająco osuwała się w przepaść  niemożności ).  Mła  sobie  wtedy  zapisze  w zeszyciku  przemyślenia  pozarazowe, dla  potomności bo rozwój inżynierii  społecznej powinien  być  dokumentowany.

Obecnie mła będzie  się  zajmować  ogrodem w którym  ma  mnóstwo  do  zrobienia.  Bedem  sobie  też doma rozmyślała  leniwie nad  przyszłością ruchu  antyszczepionkowego, chińskiej  produkcji  komponentów  medycznych, nieuniknionym zmianom stopnia  zaspokajania  naszych  potrzeb, radosnym  braku  wyczucia  nastroju społeczeństwa  u wysokich  urzędników naszej "religii państwowej", he, he, he. Same  ciekawości się  szykują.  Co prawda mła  nie ma  złudzeń że panika zmieni  cóś tak naprawdę  solidnie, panika  ma  to  do  siebie  że  mija a ta choroba nie jest  patogenem który zmiata 2/3  ludności ( tylko takowe zarazy wprowadzajo  trwałe  zmiany ). Ukulturalniać  się  mła nie  będzie  poza  domem bo  nie ma  gdzie, na  zakupy  szalone  chodzić  nie  będzie  bo nie ma  gdzie  a  i  tak  by  nie  chodziła  bo kasę  trza  liczyć (  wszak  ma  jeszcze spłatę raty  przed  sobą ). Poczyta  sobie, w kompowy  ekran  się pogapi, do  Tatusia zadzwoni. Nudzić  się  nie  zamierza, wcześniej  wykona  ustrojstwo  świąteczne i będzie  się  cieszyć  takim  drobiazgami  jak zające w  kaloszkach na  tle  zieleni czy  szklane  jajo wypełnione  słodkościami.  Bać  się  nie  będzie bo uważa  że  każdemu  jest  cóś  tam  w  życiu  pisane i  jakby  się  nie migać   to i  tak  człowieka   trafi (  Magdzioł  nazywa  to  fatalizmem, pewnie  słusznie ). Może  podłapie  jakiego  wirusa   ale  wrzodów  żołądka z nerwowości  mieć  nie  będzie, taka   u  niej  konstrukcja.  Obabrazek ozdabiający to  dziś fresk z Palzzo Abatellis z niedoszłej  Sycylii. Tytuł  paszący  do  katastroficznych wylewek  z mendiów  - Trionfo  della Morte, he, he, he. XV  wiek i  stan  zachowania średni, autor   nieznany ale  to  był  niewątpliwie  któś  z  talentem. Sam  Picasso  docenił  dzieło, mła  pewnie  też by  doceniła  ale na  razie nie  było  jej  dane  oblookać  go  żywcem.

Kocie marcowanki

Ciepło, koty  wylegli  na  dwór i balują  w  ogrodzie. Madka od  czasu  do  czasu  tylko  wzdycha  kiedy  widzi  tarzania  się  w  krokusach albo  ostrzegawczo  ryczy  kiedy  niektóre osobniki  usiłujo  polować  na  pszczoły. Mruciu  z  tą  swoją  poważną  sznupą, zupełnie  nie  paszącą do  jego domowej   kocięcej  słodyczy, na  dworze zmienia  się -  jest  zajadłym  łowcą wszystkiego  fruwającego i pełzającego.  Czarny  panter najprawdziwszy  znaczy, buźka panterza  jak  najbardziej   oddająca  pozadomowy charakter Mrutiego. Na  razie zarówno  ptaki   jak i   owady  mu  umykają, jedyna  ofiara  nad  którą  się  pastwił była  pożytecznym   robalem. Madka  przemawiała   do  Mrutiego mordującego  dżdżownicę a przed oczami  miała  Lalusia, który uwielbiał katować  wypełzające  na  deszcz  dżdżownice. Mruti  jest  kontynuatorem tej  strasznej  tradycji.  Już  wie  że robi cóś  nie  tego, bo  zmyka  z  tymi  dżdżownicami  sprzed  moich  oczu. Mła  słyszy  tylko  dobiegające  z  daleka  jego  usatysfakcjonowane  popiskiwania i  radosne  pomruki. Taa... Mruti szlachetny łowca! Kiedy  pod  łapą nie  ma  żadnych  robali, biedronki  się  pochowały a pszczoły poleciały  nie  wiadomo  gdzie, Mrutek w ramach  rozrywki  dopada  Okularię.  Ta  dwójka uwielbia  się  razem  bawić w  takie  gierki jak:   napad  z zębem, próba morderstwa pierwszego  stopnia, złodziejstwo  z  miski  z  pościgiem  z  włączoną  syreną.  Okularia   wyraźnie  prowokuje znaczy  zaprasza  do  zabawy  a Mrutek  nie  jest  z  tych  co odmawiają jak  ich  kto   ładnie  prosi.

Z czarnulami  Mruti się  w  takie gry  nie  bawi,  dziefczynki  starsze  są  bardziej  poważne.  One  tylko lubią bawić  się  w  koncerty podokienne  (  zawsze lecą  coby  uczestniczyć  w  kocich  kłótniach ),  prawdziwe "nawalanie łobcych" i polowanie  na  gryzonie ( i  bardzo  nielegalne  polowanie  na  gołębie ). Zabawy  z  Mrutkiem  w  wykonaniu  czarnul  kończą  się  zazwyczaj laniem  Mrutka, dzięki  Najwyższemu  Kotowemu tzw.  laniem  lekkim. Na  szczęście  Mrutek  nie  jest  z  tych  co  się  obrażają, odnoszę  nawet  wrażenie  że  Mrutek jest dumny z  tego że dziefczyny  z którymi  mieszka  są  takie  bitne (  ostatnimi  czasy  napuścił  Sztaflika  na  Pasiaka, znaczy  ryczał   że  Pasiak  go  molestuje, a  potem  zadowolony  patrzył  jak Sztaflik  spuszcza  Pasiakowi solidny  łomot - aż  mrużył ślepka  z  satysfakcji ).

Szpagetka trenuje  stare  numery ( "Bo ja  jestem  taka mala..." ) i  trzeba  jej  przyznać  że  osiągnęła  mistrzostwo  w  udawaniu nieporadnej  kocinki, której  trzeba  usługiwać  i  która  nie ma nic  wspólnego  z  tajemniczym  zniknięciem śmietany  doprawionej do  mizerii. Po  pierwsze ona jest  zbyt  wyrafinowana   żeby  wyżerać doprawioną  śmietanę, szczególnie że jej  zdaniem  była  trochę  źle  rozbita   i osadzała  się  na  wąsach. Po  drugie to   kocie  damy niczego  nie  wyżerają  tylko  się  częstują. No  i  po  trzecie to  jak  ktoś  miał  połamane  łapki  to  mu  się  od  życia  cóś  należy, nieprawdaż?! Bo  ten  ktoś  jest  mały  i  był  bardzo, bardzo  poszkodowany. I  może  rzucić  mu  się  na  stawy bo  ma  krótszą  łapkę! Albo  na  coś  innego może  się  rzucić i  ten  ktoś powinien  jeść  śmietanę bo  może  to  pomoże. Taa... i  to  niewinne  spojrzenie dziewczynki komunijnej.

Ponieważ  Sztaflik i  Okularia spływają  natentychmiast  kiedy  tylko  sięgam  po  aparat zamieszczam tylko zdjęcia Szpagetki  i  Mrutka.  Sesja  na   wyrku była  robiona  w  bólach  bo  madka  śmiała  słoneczko  futra  grzejące zasłaniać (  stąd  to  niedowierzanie  a  potem  wyraz  dezaprobaty  na  sznupach ). Mrutek  z  nerwowości  aż futerko  wylizywał  a  Szpagetka postanowiła  zalec na  nowej, odpowiednio nasłonecznionej  pozycji. Było na  mła  mruczane.

Jak nie pojechałyśmy do zapowietrzonej Italii

Jak  wiadomo   powszechnie wirus  w  koronie  złem  najgorszym.  Niczym  wobec  niego   grypy  sezonowe  których  powikłania zabijają na świecie około  1000  osób  dziennie, niczym  czająca  się  niedaleko  nas nigdy  do  końca nie wygaszona gorączka  krwotoczna, oraz dżuma  i  trywialna cholera a także  choroby  posmogowe  które w  ogóle  się  nie  liczą -  wirus  w  koronie rzundzi. Rzundzi  bo  testuje opiekę  medyczną a dziś, Panie  tego, ludzie  są  rozbestwieni, każdy chce  do  respiratora i nie  jest ważne  że ma  sto lat, cukrzycę, niewydolność  nerek  i  demencję. Z  tym  wszystkim  da  się  przecież  żyć a koronawirus zabija. Koronawirus jest  niebezpieczny  dla społeczeństwa  bo  powoduje przeciążenie  systemu  opieki  medycznej,  w  końcu  oczekujemy  pewnych  standardów.  Zdaje  się że tam  gdzie  ich  nie ma  a  śmierć człowieka w  wieku postprokreacyjnym jest  czymś  normalnym problemu  ni ma.   Mła  miała  takie  przypuszczenie  w  sobie   że  wirus  poraża też  działanie  płatów  czołowych u  większości  tych  którzy  się  z  nim  jeszcze nie  zetknęli ale  to   jednak  nie  wirus ludzi  paraliżuje  strachem  a  wirale.  No  tak, jak  nie  wiadomo o  co  chodzi  to  zawsze  chodzi  o  pieniądze, ktoś  nieźle  musiał  zarobić  na  spadkach postpanicznych  a  i obligacje  niektórych  państw  nieźle  się  sprzedają. Znacznie  lepiej  niż  akcje   koncernów. Ciekawe  czego  za parę lat  się  dowiemy   na  temat obecnego "grzania  tematu" w mediach. Małgoś - Sąsiadka  twierdzi że "prawdy"  o   spisku  ZUSu i  innych  funduszy  emerytalnych ( "No  zobacz  jak staruszków  kosi" ). Na skutek  paniki  a  także  włoskiego  podejścia  do życia (  dolce  far  niente -  w  sezonie  grypowym  na  oddziałach włoskich  szpitali życie  towarzyskie  kwitnie )  Mamelon i mła zostają  w  domu  zamiast  się byczyć wakacyjnie.

Tak  po  prawdzie  to  wyjazd  się  nam  nie  składał  a  zaczęło  się  tak: Mamelon  jak  Felicjan, jak   już  wycina  numer to  gruby!  Sycylia nie  dla  niej. Nie  z  powodu  tego że  podłapać mogła  tam   wirusa  czy  cóś  i  jej by  nie  wypuścili,  tylko  z  tego  powodu że mogliby jej  od  nas nie  wypuścić. Bo  Mamelon  nie  wyglądała  wyjściowo, szczerze pisząc  wyglądała  jak  zza  krzaka. Otóż  Mamelon do  dziś  jest  wypryszczona i  co  gorsza drapiąca  się po  całości. A  na  całości  ma  urocze  czerwone  pęcherzyko - plamki podchodzące płynem.  W  ramach  bonusu  dostała  od  Wielkiego Alergicznego spuchnięte wargi (  co  jak  Mamelon  twierdzi  poprawia  jej  urodę ale generalnie  nie jest  tzw.  dobrym  znakiem i   można  się   medycznie  przyczepić ). W  zeszłym  tygodniu  Mamelon  udawszy  się z  pierwszymi  podejrzanymi  symptomami   do  lekarza i  otrzymawszy  jeden  "zaszczyk", który  okazał  się  nie być  wystarczający. Teraz  dali  jej serię  z  takiego świństwa przed podaniem  którego mierzy  się  ciśnionko.  Do  tego  dowalili inne  cudowności (  jakby  co  to  chyba już  tylko immunosupresanty zostają  ) i  pouczyli  Mamelona  coby  siedział  na  czterech  literach czyli   ograniczał  wysiłek  fizyczny. Mamelon  rzecz jasna czym  prędzej  zabrała  się  do  wyjaśnień że  oto  czeka  na  nią  słoneczna  część  Italii, ta  oznaczona  przez  epidemiologów  na  niebiewsko i że  ona tam  tylko  tak  na  trochę a  te  krewetki  i  wino to  w  ograniczonej  ilości. Popatrzono  na  nią  jakby  nie  miała  alergii zwalczanej  końską  dawką  sterydów  tylko problemy  kognitywne i  powtórzono mantrę  o  siedzeniu  na  tyłku i przymusowym  lenistwie (  a Sycylia  sobie, a  ogródek  czeka  i  kwiczy, a na  słonko  też  lepiej  nie  wyłazić ).

Jakby  było  mało  Mamelon  ma  zaordynowaną paskudną  dietę, taką że  od  samego  czytania składu  posiłków  człowiekowi  się  jeść  odechciewa. Krewetki  to  sobie  Mamelon  co  najwyżej na obrazku  obejrzy że  o  winie, pomarańczach i innych  zakazanych dobrutkach  tylko  lekko  napomknę. Ziemniaki  gotowane może za to jeść, biedactwo. Podobno jest  mała  szansa  żeby  ją   uczuliły.  Mamelon  ma  po  tym wszystkim  podłamkę. Nie  dość  że  Sycylia utracona   to  jeszcze  kurna  dieta kosmiczna! Mła  w  związku  z Mamelonową  niedyspozycją miała  lecieć  na  Sycylię z  naszym  Dżizaasem, która  miała  mieć nagłe   wakacje, przyjęte  z  ukontentowaniem (  Dżizaas  zamierzała  jeść wszystko  łącznie  z  przesłodkim cannoli siciliani ).  Mamelon patrzyła  na  mła  brzydkim  oczkiem  bo  mła  miała  się  zażerać pizzą, chlać moscato i  uprawiać  dolce  far  niente a  Mamelon  w  tym  czasie  miała  smętnie  leczyć  pęcherzyki bez  możliwości  podżarcia czegokolwiek  dobrego  ku  pokrzepieniu jestestwa. Co  gorsza, jak  mła   zakupiłaby  Mamelonu na  tej  Sycylii zlecone  pasta  di  mandroli  i  pistacio to  Mamelon by sobie  mogła  na  nie  na  razie tylko  popatrzyć i  to  króciutko żeby jej  nie  skusiło. I  nie  ma  że  nie  ma  bo  Mamelon ma  miesiąc  na  wydobrzenie, inaczej  nie  zostanie  zabrana  do  Rzymu, znaczy  o  ile   miasto zostanie  otwarte i będzie  można  jechać (  Mamelon kocha miasto  Roma i  brak  wizyty  w Rzymie  odczuje  mocniej  niż utracenie  Sycylii   ). Hym... Mamelon  się  odgraża  że jesienią to  ona  sobie  odbije te  wszystkie nieprzyjemności -  utraconą Sycylię  słoneczną, dietę bezsmakową, przymusowe siedzenie  w  chałupie, "zaszczyki", cholerne  usypiacze (  wicie  rozumicie, skutek  uboczny  leków  to  konieczność podpierania  powiek zapałkami ). Ona  mła  jeszcze  pokaże! I  nie  będą  to  czerwone  pęcherzyki!

Następnie  numer  odwalił  Tatuś a właściwie  to  jego  chirurdzy. Z  Tatusiem  było  krucho, nawet  bardzo,  ale  na  szczęście  i tym razem nie poszedł  w  stronę  światła tylko  karnie  zawrócił  do  oczekujących  go  córek. W  piątek  cała  nasza  trójka  miała  jazdę jak  rzadko bo  Tatuś reoperowany, szpitale  zamknięte,  RODO działa i  w ogóle jedna wielka  dupanda.  Na szczęście wszędzie są ludzie a nie  tylko  ludziska a przez  telefon też  można  podać  pesel osoby upoważnionej  do  informacji medycznej. Tatuś  dochodzi, dziś  nawet zjadł  cóś więcej niż  kleik ( jak  to  określił   -  dalekie  wspomnienie  zupy kalafiorowej ) i powoli wszystkie  trzy   zaczynamy normalnie żyć  (  choć  nie  do  końca ) oczekując  jego  wyjścia  ze  szpitala. Pobudzam Tatusiową chęć  do życia  i chęć  jak  najrychlejszego   opuszczenia  nemocnicy donosząc mu o  bezprawnych działaniach Magdzioła wobec  Rattusa  i  Tytusa.

Koty  zostały  przejęte i  sypiają  z  Magdziołem! Tatuś  jest  wyraźnie  zazdrosny, ćwierkał  dziś że one  tak  tylko  czasowo i  na pewno im  przejdzie ta  chęć  zalegiwania przy  Magdziole  jak  tylko  Tatusia  zobaczą na  progu. Zresztą  Tatuś  im  kupi  co   trzeba i  one  zrozumieją kto  jest  prawdziwym Tatusiem a kto  tylko opiekunką i  podszywającą się  fałszywą  lisicą. Szczerze pisząc to  nie  mogę  się  doczekać  kiedy  Tatuś  opuści ten  przybytek  ratowania  zdrowia, bo co  w  nim  zalegnie to są  jakoweś  komplikacje.  Nie  będę  się  straszliwie wyzłośliwiała, sama  mam przeca medycznych  w  rodzinie  i  całkiem sporo  moich znajomków para  się  też  medyczną  profesją ale  po  przejściach Tatusia czuję  jak  we  mnie  rośnie  tzw. wkarw! Bo  są  rzeczy  od  medycznych  niezależne  o  które   się  nie  ma  co  pultać, ale są  i  takie na  które mają  oni  przemożny wpływ. Kuźwa, mła chciałaby żeby  profesjonaliści zachowywali  się profesjonalnie i  nie  dawali  ciała przy  drobiazgach! Bo czasem taki  drobiazg oznacza w  ich  profesji zapewnienie  rodzinie  zasiłku  pogrzebowego.  Sytuacja  z daniem  ciała powtarza  się  drugi  raz, trzeciej  nie  zniosę.  Zdaje  się  że  Tatusia  czekają  konsultacje  medyczne w innym  ośrodku, bo  trza  oszczędzać moje  nerwy, co  Tatusiowi  już  zdążyłam  wyłożyć.  Teraz  niech  nad  nim  popracują  sisters, które  też mają  zszarpane nerwy. Dopóki  Tatuś nie wyjdzie od medycznych mła będzie czuwała na  miejscu, znaczy  w  kraju.

Dzisiejsze ogrodowe zdjątka  załączam, ponoć  w  tym  tygodniu  u  nas temperatura  niemal  jak  na  Sycylii.  Wielki  Pogodowy  chyba  postanowił  zrekompensować mła i  Mamelonu ten  brak  wakacji.

Nieustające prace na Ciemiernikowszczyźnie

Życie  to   nie  bajka  o  czym  onegdaj przekonał  się  Sławencjusz   towarzyszący  Mamelonowi  w  ciemierniczych  zakupach. Mła  też  w nich  uczestniczyła, z   tym że  zdalnie zakupywała   czyli  konsultowała  zakupy  z Mamim  przez  telefun. Sławencjusz  cóś  kole piętnastego  omawianego ciemiernika  zaczął  się był  pultać i jak   twierdzi   Mamelon  - "Pomylił  mi  wszystko!".  Mami  przesadza, zakupy  zrobiła  świetne  albowiem  tajemnicą  Poliszynela  jest że  nie  tylko  Sławencjusz ale i huragan  kategorii  piątej nie  byłby   w  stanie  przeszkodzić  Mamelonowi w zakupach w  chwili  gdy  ta  już  dopadła   roślinki. Odmiany  wybrałyśmy  naprawdę  fajne  a  Mamelon  przywiozła   do  domu  bardzo  godne  sadzonki, bo  mimo  pultań  wybierała  starannie. Nawet  Sławencjusz jak już  zakończył narzekania  na  nasz zakupoholizm roślinny ( "Pazerne to, pazerne!" ) przyznał że  ciemierrniki  są  naprawdę  spoko. Nerwom  Sławencjusza  nie ma  się  zresztą  co  dziwić, mamy  obecnie  psie  przeżycia. Dziewczynki  psie czeka  konieczne czyszczenie  ząbków  ( robią  się od  biednych  nieczyszczonych  ząbków paskudne  infekcje ) a ze  względu  na  wiek towarzystwa  niezbędne  jest  zrobienie  im  dokładnych  badań  serduszek. Sławencjusz  wziął  problem  na  klatę i  buja  się  ze  specjalistami co jest  sportem  wyczynowym.

Nowe zakupy  mła  co   prędzej  musi  nanieść do  zeszyciku, żeby  porządek  w  nasadzeniach  był (   i  tak  się  pokręci  ale  mła  będzie  wiedziała  co  w  Alcatrazie   porasta  i  jakie odmiany   już    testowała, co  ma  znaczenie   przy  zakupach ).  Przybyły  głównie nówki  z  serii HGC ® Ice N Roses® . Mła   zakupiła odmiany 'Rose', 'Barolo', 'Merlot', 'Rosado'.  Z  inszych  serii mła wyhaczyła wymarzoną 'Pink   Frost' i cóś  co  oznaczone  jest    jako  HGC ®SP 'Frilly  Kitty'  ale  co  bardziej  jej  wygląda  na    odmianę 'Frilly  Isabelle' a jeszcze  bardziej   to  na  odmianę  'Elly'.  Ponadto  mła  wraz  z Mamim  uknuła  szczwany  plan, mła  porwie  z  ogrodu  Mamiego  dwie  kępy 'Monte  Christo' a Mami  posadzi  na  tym  miejscu  zasponsorowane  przez  mła HGC ® Ice N' Roses®  'Rose' i 'Early  Red', które  będą  bardziej  pasić   do  wczesnowiosennych nasadzeń  w  Mamelonoison.  A  'Monte  Christo'  dosadzę  do  mojego  egzemplarza  co  się  uchował i będę  miała  bardzo   porządne  ciemiernicze  nasadzenie   grupowe.

W  trakcie  pisania   posta mła wlazła do  Zielonozakręconych a tam w  dziale  bylinowym  Marzęka nadała o   rzucie  ciemierników  Heugera via  Zymon  do  Leroya.  Mła  poczuła  jakby  ją koronawirus  czepnął i natentychmiast  gnana    ciemiernikową  gorączką podyrdała.  Info  nie  było  dobre  dla  stanu  jej  finansów, ciemierniki  swoje  kosztujo, natomiast  Alcatraz wyraźnie  się  ucieszył. No  bo  miał  z  czego! Mła kompletnie  odleciała i  kupiła białe  olbrzymy  z  serii HGC ® Ice N Roses® - prześliczną   odmianę  'Bianco' o  niemal   okrągłym  kształcie  kwiatów,   bardzo  elegancką  odmianę 'White'. Ponieważ   te  ciemierniki są   dość  wysokie mła  postanowiła  podsadzić  je   nieco  niższą  odmianą  z  serii HGC® Ice Breaker®.

"Lodołamacze" to  odmiany  które są miłe  oczom  mła ponieważ  ich  kwiaty mają   w  sobie   nieco  zieleni. Nie  wtedy  kiedy  wszystkie  ciemierniki mają , czyli  w  fazie  przekwitania, kwiaty   tej  serii mają  lekko  zielonawy  odcień w pełni  kwitnienia.  Oczywiście  jest on  różny   u  różnych  odmian.  Za  najbardziej   zielonokwitnącą  odmianę    tej  serii  uchodzi 'Prelude'.  Jak  już  mła  popełniła  ciężkie  przestępstwo zakupu  trzech  ciemierników to  w  ramach  proszenia  się  o  karcer zakupiła  czwartego - HGC® Camelot®. Czym  prędzej  dołożyła  do  toreb  alibi (  mła  kupowała  też ciemierniki  dla znajomego   ogródka ) i  objuczona  jak  porządny  osioł udała  się  do  hacjendy, gdzie  niepomna  na  stan  korzonków  zamiast  się  położyć w ciepełku w  domowych  pieleszach  wylazła do  ogrodu coby  wkopać  nabyte   dobro. No i  zgadnijcie  kogo  dziś  korzonki  napiendralają?! Dobrze że  Mruciu znów  jest  w  fazie "pokazywania Pasiakowi" to   mogę  liczyć   na  ciepły  okład  z  kocinki  (  u  dziefczynek  jestem  ostatnio  w  niełasce, pazurem  mogę  zarobić  albo  nawet  zębem  za  przeszkadzanie  z  korzystania    z uroków  życia, o okładach  z  dziefczyńskich  ciałek   muszę  zapomnieć  na  jakiś czas ).