Weekendownik - połowolistopadnik

Już połowa listopada, czas pędzi a mła czuje jakby na karuzeli siedziała. Ciągle coś, tu się polepszy, tam się popieprzy, ciągle pędzi do przodu razem z piętrzącymi się problemami. Jak juz mła co przyklepie w jednym miejscu, to zonk, cóś się dzieje w innym. Jakby mało było mła w tym świecie najbardziej dla niej rzeczywistym, to w tym drugim, netowym, tyż  się dzieje. Romi się nadal nie odzywa, co mla już zaczyna niepokoić, z Myszką Kocurrkową przeboje, u inszych netowo bliskich jakby  dodupnie - nastrój szampański u mła w związku ze związkiem nie występuje. Dobre że choć Ninka w formie. Własne kłopoty tyż są, bo jakże by tak bez kłopotów? Mła stara się tak do przodu myśleć, bardziej optymistycznie, ale przyznawam że ciężko mła to wychodzi. Koty umiarkowanie niedobre, pewnie ze względu na chłodek i groźby mła, że upierdliwe bestie będą skazane na całodzienne przebywanie na dwórku, bez względu na pogodę. Mła zakupiła pokarm dla ptoszków i uwiesiła na modrzewiu. Koty z okna będą mogły śledzić ptoszki, zawsze to jakaś rozrywka, która zapewni że będą mniej upierdliwe i żądające w stosunku do mła. Mła będzie miała dzięki temu więcej czasu na myślenie, no a myśleć musi, bo nadchodzi czas seniora. Co prawda mła wcale nie chce zostać tym seniorem i zamierza być złośliwie aktywna, ale pewne sprawy przed nią są do załatwienia.

Cały czas rozmyślam nad tym co wydarzyło się tydzień temu w Krakowie, spędzają mła z powiek sen przyczyny tego nieszczęścia. Bezczelnie przyznam że chciałabym żeby wytłumaczeniem była choroba sprawcy, był w wieku w którym często objawia się schizofrenia. Tego  czy był chory jednakże się już nie dowiemy i mła zostaje z obrazem zdrowego człowieka strzelającego do ludzi sobie nieznanych. We mła się zalęgło brzydkie podejrzenie że to mógł być człowiek na emocjonalnym poziomie nastolatków, występujących ostatnio z nożami, co mła od razu nasuwa niemiłe myśli na temat społeczniaków i bombardowania info młodocianych. Wicie rozumicie, młodociany układ nerwowy ma swoje ograniczenia a zdawa się że chęć zysku korpo ograniczeń nie ma. Niebezpieczne połączenie, choć mła jest daleka od zwalania wszystkiego na społeczniaki, bo za wszystkim stoją ludzie. Mła tak sobie myśli że rodziny są coraz mniej rodzinne, przyjaciele coraz mniej przyjacielscy, cooledzy cooleżeńscy a znajomi chętnie zostaliby nieznajomymi. Wszystko robi się takie paraspołeczne,  nienamacalne. Niemal wszyscy są  on line, sporo ludzi chce być kimś w świecie dla nich rzeczywistym, w necie, zaistnieć. Niektórzy choćby kosztem 61 latki opiekującej się mamą, czy 51 letniej chorej Austriaczki. Mła się miota, bo z jednej strony chciałaby zrozumieć przyczynę, z drugiej starannie  o sprawcy zapomnieć. Za karę, żeby się nie udało mu bycie kimś. Ech... Ludzie tak bardzo chcą być kimś istotnym, że godzą się na to by zostać zbrodniarzem, nawet takim z łatką dupka i głupca.

No dobra, to by było na tyle tego weekendowego narzekania. Na osłodę macie Eliota Hodgkina dwa obrazki z cyklu "The Months" - November i December.  W Muzyczniku Grażyna Auguścik i Urszula Dudziak śpiewają  "W Olszynie". Mła kocha ich wspólną płytę "To i hola".